«Κάθε Έλληνας που δεν παίρνει, ας είναι μια φορά στην ζωή του, μια γενναία απόφαση, προδίνει την ράτσα του»
Νίκος Καζαντζάκης
Το όνομα του ήταν Δημήτρης
Ζαπάντης-Φράγκος.
Στο Ρατζακλί όπου ζούσε και
στην Σκάλα ήταν γνωστός σαν:
Ο Μήτσος o Φράγκος.
Ο Μήτσος δεν γεννήθηκε Ήρωας
.Ήταν ένας κανονικός απλός άνθρωπος που έβλεπε τη ζωή με τα μάτια ενός αγρότη
στην εποχή της Γερμανικής και Ιταλικής κατοχής.
Να καρπίσει η ελιά και το
αμπέλι, λίγο ψωμί…
και Ελευθερία.
Αυτή ήταν η προσμονή του
Μήτσου.
Το Ρατζακλί είχε ριζωμένη και
την Αντίσταση.
Οι κάτοικοι εκεί στην
συντριπτική πλειοψηφία τους στεκόντουσαν απέναντι στα πράγματα με τον δικό τους
ίδιο τρόπο:
Προσμέναν την Ελευθερία και
το ΕΑΜ το βλέπανε πως μπορεί να κάνει τα πράγματα να τρέξουν πιο γρήγορα.
Αυτό ήταν το σήμα αλλά και το
σημάδι για το Ρατζακλί.
Αυτή η επιλογή, αυτός ο
πολιτικός και ιδεολογικός προσανατολισμός έβαλε το Ρατζακλί στο σημάδι των
κατοχικών δυνάμεων.
Την εποχή των εκκαθαρίσεων η
ηττημένη πλέον Ναζιστική Γερμανία είδε το Ρατζακλί σαν στόχο.
Ο πόλεμος προχώραγε προς το
τέλος και τότε είναι που ο Ναζισμός και ο Φασισμός αποκάλυψαν την χειρότερη
πλευρά της κτηνώδους ιδεολογίας των.
Ο «ΝΑΓΗΣ»: Ο ΠΑΝΑΓΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ Ο «ΤΣΙΡΟΣ»
Το 2010 ο Παναγής Σπηλιώτης
(Τσίρος) εξέδωσε το βιβλίο του «Ναγής - Τα παιδικά μου χρόνια στην Κεφαλονιά
1940-1950»
Είναι ένα απλοϊκό
αυτοβιογραφικό βιβλίο.
Απλοϊκό και για αυτό σπουδαίο
και μοναδικό.
Γραμμένο με το χέρι αλλά
κύρια με την καρδιά ενός παιδιού 9 χρόνων το 1944.
Ο Παναγής Σπηλιώτης, ο «Ναγής»,περιγράφει
με λόγια ακριβή την σύλληψη των 11 Νέων στο Ρατζακλί τον Ιούλιο του 1944 από
τους Γερμανούς.
Τον τρόμο, την συμφορά, τον
πόνο ενός μικρού Χωριού της Κεφαλονιάς.
Ο ανθός μιας μικρής
Κοινωνίας.
Προορισμός τα Χιονάτα.
Για εκτέλεση!
Είναι η Καισαριανή, το
Χαϊδάρι… αλλά και τα Χιονάτα και τόσα άλλα μέρη και τόποι θυσίας στην Πατρίδα
μας.
Η Νεολαία της Ελλάδας στο
τοίχο της εκτέλεσης.
Γιατί η Ελευθερία είναι
δέντρο που ποτίζεται μόνο με αίμα.
Έτσι ριζώνει και θεριεύει και
βγάζει ανθούς και φύλλα και καρπούς και μεγαλώνει.
Με Αίμα.
Σώζει ο Παναγής Σπηλιώτης στο Βιβλίο του τα ονόματα των Νέων του Ρατζακλιού που αντιμετώπισαν τον θάνατο:
1.- Ο Γιάννης Σπηλιώτης
(Κολομπότας)
2.- Ο Βασίλης Σπηλιώτης
(Τζαλαώρας)
3.- Ο Γιώργης Σπηλιώτης
(Σπυριδούλης)
4.- Ο Γεράσιμος Σπηλιώτης
(Δελαπόρτας)
5.- Ο Γεράσιμος Σπηλιώτης
(Μανής)
6.- Ο Νικόλας Σπηλιώτης
(Μανής)
7.- Ο Γιώργος Μαράτος
(Καβαλιέρος)
8.- Ο Δημήτρης
Ζαπάντης-Φράγκος
9.- Ο Αντώνης Ζαπάντης-Φράγκος
όλοι από το Ρατζακλί.
10.- Ο Σπύρος Φουρνιώτης από
το Φουρνιώτη.
11.- Ο Παναγής Πάστρας
(Κολαράς) από την Βάρτα.
ΣΤΑ ΧΙΟΝΑΤΑ ΣΤΟ ΡΕΜΑ
Πάνω σε ένα Γερμανικό φορτηγό
στα Χιονάτα.
Στο αυλάκι!
Στο ρέμα!
Σε αυτό το ρέμα του αίματος.
Να τους εκτελέσουν μαζί με
άλλους από τα γύρω Χωριά.
Όσους και όποιους κρίνανε πως
τους πρέπει η εκτέλεση.
Όλοι Νέοι.
Αλλά λίγο πριν τον ήχο της
σκανδάλης και την συνάντηση με τον
θάνατο η ευκαιρία για Ζωή!
Για τον Μήτσο Φράγκο!
Συγγενής που είχε την
δυνατότητα να επηρεάσει την απόφαση των Γερμανών, σε μια τελευταία προσπάθεια
πέτυχε ο Μήτσος να πάρει την δική του «χάρη».
«Ο Μήτσος Φράγκος να κάνει
ένα βήμα μπροστά. Φύγε είσαι ελεύθερος».
Εκεί σκέφτεσαι:
«Να φύγω, να φύγω γοργά, δεν
είναι τώρα η δική μου ώρα. Να ζήσω, να συνεχίσω από εκεί που πίστευα πως η ζωή
μου διακόπτεται. Να φύγω τώρα. Να τρέξω προς την ζωή και το μέλλον».
Ο Μήτσος Φράγκος στάθηκε όμως
Όρθιος.
Πήρε την Γενναία απόφαση και
δεν πρόδωσε την Ράτσα του!
Για αυτόν μίλησε ο
Καζαντζάκης.
«Ή ΟΛΟΙ Ή ΚΑΝΕΙΣ»
Στάθηκε μπροστά στο απόσπασμα:
«Δεν ήρθα μόνος μου εδώ.
Η όλοι στο Ρατζακλί ή κανείς»
Μπήκε ξανά στην γραμμή της
εκτέλεσης ο Μήτσος
«Η όλοι ή κανείς!»
Η ανδρεία την νικά την δύναμη
του όπλου.
Η Γενναιότητα δεν μπορεί να
απαντηθεί από τους δειλούς και τους βάρβαρους.
Η απόφαση του Μήτσου Φράγκου:
«ή όλοι ή κανείς».
Άνοιξε τον δρόμο προς την
Ελευθερία.
11 Νέοι πήραν τον δρόμο του
γυρισμού στο Ρατζακλί και εκεί στην Αετοφωλιά βλέποντας τον κάμπο στον Κατελειό ατένισαν
ξανά
Έναν Λαμπερό Ήλιο να
ανατέλλει πίσω από την Άκρη των Ακριών.
Πίσω από το Ακρωτήρι στην
Μούντα.
Έτσι γράφει ο Παναγής
Σπηλιώτης ο Τσίρος σώθηκαν οι Νέοι στο Ρατζακλί.
Έτσι συνάντησαν ξανά την Ζωή
τους
Και αυτοί στα χρόνια που
πέρασαν με κόπο, με δουλειά, με αγώνα, πρόκοψαν, έκαναν οικογένειες, άφησαν
ισχυρό αποτύπωμα στον τόπο και σήμερα τα Παιδιά και τα Εγγόνια τους κουβαλάνε
την μνήμη και την τιμή που τέτοιους προγόνους είχαν.
Μια απόφαση ενός ανθρώπου
στον κρίσιμο χρόνο:
«Ή όλοι ή κανείς»
Ένας Γενναίος άνθρωπος που
τον λέγανε Δημήτρη Σπηλιώτη Φράγκο.
Ένας απλός άνθρωπος που δεν
ένοιωσε ποτέ Ήρωας αλλά ήταν.
Ο Μήτσος ο Φράγκος!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.