Πριν εξι χρόνια, τον Δεκέμβριο του 2008, ενας ειδικός φρουρός, στα Εξάρχεια, πυροβόλησε, για λόγους που εξήγησε στο δικαστήριο, χωρίς όμως να πείσει τους δικαστές, μια ομάδα νέων παιδιών, στα 15 τους χρόνια.
Νεκρό από αυτήν την απάνθρωπη πράξη, ένα παιδί που δεν πρόλαβε να ζήσει, ο δεκαπεντάχρονος μαθητής Αλέξης Γρηγοροπουλος.
Πέθανε στα χέρια, του συνομήλικου συμμαθητή του Νίκου Ρωμανού, που βρισκόταν δίπλα του και που είδε την κάνη του αστυνομικού όπλου, στραμένη και εναντίον του.
Εκεί άνοιξε ο λογαριασμός, ανάμεσα σε ένα κράτος και μια γενιά και αυτός ο λογαριασμός παραμένει ανοιχτός.
Ο Νίκος Ρωμανός ακολούθησε από τότε έναν δικό του δρόμο αναμέτρησης και σήμερα στα 21 του χρόνια βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές, εκτίοντας ποινή κάθειρξης αλλά και όντας υπόδικος για δίκες που εκκρεμούν.
Ο Νίκος, σπουδαστής παράλληλα Ανώτατου Τεχνολογικού Ιδρύματος, ζητά δικαίωμα στις σπουδές του, αίτημα που το κράτος βλέπει διστακτικά.
Το αίτημα του Ρωμανού υποστηρίζουν φοιτητές, σπουδαστές, κόμματα της αριστεράς και άλλοι, χωρίς όμως κανείς από αυτούς να προτείνει πως θα ασκηθεί αυτό το δικαίωμα,αφίνοντας ανοικτό το ζήτημα της ατιμωρησίας αλλά και της αποτροπής.
Ετσι ο λογαριασμός παραμένει ανοικτός και δύσκολα θα κλείσει αν δεν γίνει μια συμφωνία που θα διαμορφώνει σχέσεις εμπιστοσύνης και ασφάλειας.
Συγκεκριμένα το κράτος οφείλει να τιμωρεί τον εγκληματία, να αποτρέπει το εγκλημα, να αναμορφώνει τον κατάδικο, να επανεντάσει τον φυλακισμένο, να διασφαλίζει τα δικαιώματα του φυλακισμένου, όπως αυτά προκύπτουν από την προσωπικότητα του.
Ο φυλακισμένος οφείλει να εκτίει την ποινή του, να μην υποτροπιάζει προς το έγκλημα, να επανεντάσεται, να τηρεί τους νόμους του κράτους, χωρίς ιδεολογικές εκπτώσεις.
Τρόπος παράλληλης άσκησης αυτών των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του κράτους και του φυλακισμένου,τρόπος για το κλείσιμο του «ανοικτού λογαριασμού» υπάρχει.
Πρόκειται για το σύστημα της «κατ΄οικον» έκτισης της ποινής που εφαρμόζεται σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, με παράλληλη ηλεκτρονική παρακολούθηση. Στην Αγγλία που το σύστημα εφαρμόζεται πειραματικά από το 1999 και τελικά από το 2003 έχει μειωθεί η παραβατικότητα των φυλακισμένων κατά 63 τοις εκατό με παράλληλη ανάλογη μείωση των κρατικών δαπανών για τις κρατικές φυλακές.
Στην Νικαράγουα των Σαντινίστας, μειώθηκαν οι κρατούμενοι κατά 7000.
Στην Ελλάδα ο Νόμος έχει ψηφιστεί από το 2013 (Ν.4205/6-11-2013) αλλά δεν εφαρμόζεται, λόγω έλλειψης πόρων και ας πληρώνουμε πολλαπλάσια για τους χιλιάδες υπεράριθμους κρατούμενους, αλλά και εκκατομύρια ευρω ως πρόστιμα για τις απανθρωπες συνθήκες κράτησης.
Ρωτά όμως κάποιος «και αν ο Ρωμανός, φύγει,αν δεν επανέλθει, το βράδυ στην φυλακή;».
Τότε το κράτος αξίζει να παρει το ρίσκο, αλλά ο Ρωμανός σε αυτή την περίπτωση θα εχει πάρει ένα ρίσκο μεγαλύτερο, θα εχει καταστεί φυγόποινος, ο «ανοικτός λογαριασμός» θα κλείσει σε βάρος του.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
