ΤΙ ΕΙΝ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ; ΜΗΝ ΕΙΝ' ΟΙ ΚΑΜΠΟΙ;

Ο  Ιωάννης  Πολέμης   έγραψε  την  "Πατρίδα του".
"Τι ειν' η Πατρίδα  μας, μην' ειν' οι  κάμποι, μην ειν'τα άσπαρτα ψηλά  βουνά..."

Οχι  βέβαια. Η  Πατρίδα  μας  είναι:

Επί  συνόλου  10.000.000  Ελλήνων:
2.650.000  συνταξιούχοι.
1.500.000  άνεργοι.
300.000  επιδοματούχοι  υγείας.
650.000  δημόσιοι  υπάλληλοι
2.000.000  παιδιά  κάτω  των  18  ετών.

Εκ  των  υπολοίπων  3.000.000, το  1.500.000  ασχολείται  με  τα  οικιακά  και  την  βρεφοκομία, το δε  υπόλοιπο  1.500.000  είναι  οι  γνωστοί  ηλίθιοι  που  τραβάνε  "κουπί"  για  όλους  τουςανωτέρω.



ΠΟΥ  ΠΑΣ  ΡΕ  ΚΑΡΑΜΗΤΡΟ;

Βγήκε, όπως  κάθε  μέρα  ο  Γενικός Γραμματέας Ασφαλίσεων Ρωμανιάς, στην τηλεόραση. Πρόκειται  περί  ειδικής περιπτώσεως  που  έχει  ξεσκίσει  τα "πρωινάδικα" σε  σημείο να  απορεί  κανείς πότε  πάει  για  δουλειά  στο  Υπουργείο.

Τέλος  πάντων.  Λέει ,λοιπόν, ο  Γραμματέας "έχουμε  2.650.000  συνταξιούχους και  θέλουμε  2.1 δισεκατομύρια  τον  μήνα  γιά  συντάξεις  και  γενικά  26  δισεκατομύρια  τον  χρόνο".

Δηλαδή  θέλουμε  το  27%  του  εθνικού  προιόντος  για  συντάξεις.

ΙΖΟΛΑΦΣΚΙ

Το  διάβασα  και  χάρηκα.

Βγήκαν  πάλι  οι  ηλεκτρικές  συσκευές  ΙΖΟΛΑ  στην  Ελληνική  αγορά. Αντε  είπα  αρχίσαμε κάτι  να  παράγουμε  ξανά.

Τσάμπα  η  χαρά   μου. Στην  Πολωνία  κατασκευάζονται  τα  νέα  ΙΖΟΛΑ. Από  την  Ελλάδα νοίκιασαν  μόνο  το  εμπορικό  σήμα. Δεν  πρόκειται  για  ΙΖΟΛΑ  αλλά  για  ΙΖΟΛΑΦΣΚΙ.

25 ΜΑΙΟΥ "ΔΙΠΛΗ ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ"

Πέρασε  απαρατήρητη  η  25η  Μαίου.  Ασχολούμεθα  με  ανούσιες  επετείους  όπως  η  25η Μαρτίου, η 21η Μαίου, η 28η Οκτωβριου  και  αφήνουμε  να  περνάει  απαρατήρητη  η  ένδοξη  25η Μαίου.

Την  25η Μαίου  2014  εξελέγη  Δήμαρχος  ο  Αλέκος  Παρίσης  και  ανέλαβε  Δήμαρχος  την  ίδια μέρα  ο  Δ.Λυκούδης.

Επίσης  την  ίδια  μέρα,  την  25η Μαίου  1941  γεννήθηκε  ο  ίδιος  Αλέκος  Παρίσης,  που συμπλήρωσε  εφέτος σιγά-σιγά τα  63  χρόνια  του.

Ευχές  εκ  καρδίας  σε  όλους.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ

Η  κ. Ζωή  Κωνσταντοπούλου,  διαφώνησε  με  την  Κυβερνητική  πολιτική  και  δεν  ψήφισε  τον προτεινόμενο κ. Λάμπη  Ταγματάρχη  για  αντιπρόεδρο  της  ΕΡΤ. 

Δεν  είναι  αρκετά  συνεπής  με  το  κόμμα  ο  Ταγματάρχης  κατά  την  Ζωή,  δεν  μπορεί  να  εκφράσει  επαρκώς  τους "Καλφαγιάννηδες"  κατά  την  κυρία Πρόεδρο.

Δεν  θέλει  Ταγματάρχη  προτιμά  πρόδηλα  έναν  κομματικό  "Συνταγματάρχη".

Ο ΠΑΠΑ-ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

Ειναι  σοφό . "Τα  ράσα  δεν  κάνουν  τον  Παπά  αλλά  ο  Παπάς  τα  ράσα".

Λοιπόν  δεν  είναι  ο  Μητροπολίτης  Γεράσιμος, 
αλλά  ο παπά- Γεράσιμος  που  έγινε Μητροπολίτης.

Εγω  δεν  θα  πω  τίποτα  για  τον παπά- Γεράσιμο,  γιατί  ήδη τα  ξέρετε  όλα.

Απλά  επειδή  οι  άνθρωποι  δεν  αλλάζουν  θα  μείνει  "παπα-Γεράσιμος" .


ΕΝ ΟΥ ΠΑΙΚΤΟΙΣ

Διάβασα  το  συγχαρητήριο  μήνημα  του  κ. Παρίση  προς  τον  Μητροπολίτη  επί  τη  εκλογή  του.

Μερικά  πράγματα  είναι  πολύ  σημαντικά  και χρειάζονται  ιδιαίτερη  προσοχή. Δεν  επιτρέπεται ένας Δήμαρχος  να αποκαλεί  τον Μητροπολίτη Κεφαλληνίας "ο  φίλος"  μου.

Εμάς  κ. Παρίση  ο παπά- Γεράσιμος  Φωκάς δεν  είναι "φίλος" μας, αλλά  "φίλτατος" μας και τον αποκαλούμε πλέον από λόγους σεβασμού "σεβασμιώτατο". 

Ακόμα  περισσότερο  επειδή  μερικά  πράγματα  είναι "εν  ου  παικτοίς"  θα  ήταν  χρήσιμο  να  μην επαίρεστε, αν  αυτό  συμβαίνει,  οτι  "καθαρίσατε"  στον  Αρχιεπίσκοπο  για  την  εκλογή  του παπά-Γεράσιμου. 

Είναι  υποτιμητικό  για  τον παπά- Γεράσιμο,  ανάξιο  για  τον  Αρχιεπίσκοπο  και ευτελές  για  τον  Δήμαρχο.

ΕΝΑ ΤΣΟΥΒΑΛΙ ΑΛΑΤΙ

Για  γεγονότα  που  γνώριζε  περίμενα  έναν  φίλο  να  καταθέσει,  όπως  είχαμε  συνενοηθεί.

Την  τελευταία  στιγμή  έκλεισε  το  τηλέφωνο  του  και  με  άφησε  να εκτεθώ. Με  στενοχώρησε  γιατί  νόμιζα  οτι  έπρεπε  να  τον  εμπιστευθώ αφού  έχουμε  φάει  "ψωμί  κι αλάτι".

Ας  είναι. Η  Γιαγιά  μου, όπως  και  όλοι  οι  παλαιοί  Κεφαλονίτες  δίκαια λέγανε πως  για  να πεις κουβέντα  γιά  άνθρωπο "δεν  φτάνει  ένα  τσουβάλι αλάτι".



ΣΥΝΔΙΚΑΛΑ

Πηγε  ο  Τσίπρας  να  μιλήσει  στην  Κεντρική Επιτροπή  του  ΣΥΡΙΖΑ  και  ξαφνικά  τον διέκοψε ο  Πρόεδρος  των  εργαζομένων  της ΕΡΤ  Παναγιώτης  Καλφαγιάννης.

Ο  Καλφαγιάννης  είναι  "συνδικάλα". Ανήκει σε αυτήν την κατηγορία ανθρώπων που σαν επάγγελμα  έχουν  τον συνδικαλισμό,  σαν κύριο επάγγελμα. 

Δεν  απόρησα  που  ο Καλφαγιάννης βρέθηκε "στρατωνισμένος" στην αυλή  του  ΣΥΡΙΖΑ, όπως  δεν  απόρησα  όταν παλαιότερα κατασκήνωνε  στο  προαύλιο  του ΠΑΣΟΚ.

Επίσης  δεν  απόρησα  οταν  ο  ίδιος  αγωνιστής  βρέθηκε  και  είναι  κατηγορούμενος  γιατί  έπερνε στην  "ζούλα"  επίδομα αγαμίας  για  την  παντρεμένη  κόρη  του,  και  ασθενείας  για  την άλλη  υγιή κόρη  του.

Ως  "συνδικάλα"  όλα  αυτά  είναι  προφανώς  ανεκτά.

LAND ROVER Η " ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ"

Στο  πρώτο  τετράμηνο  του   2015  πουλήθηκαν  στην  Ελλάδα  25.072  καινούργια  αυτοκίνητα. 

Οι   πωλήσεις  παρουσίασαν  αύξηση   κατα  137%  στα  Land  Rover  και  κατά  150%  στις  Πόρσε σε  σχέση  με  τις  πωλήσεις  του  2014. 

Αντίθετα  πτώση  παρουσίασαν  οι  πωλήσεις  αυτοκινήτων τύπου  Seat, Fiat, Dacia  κ.λπ.

Μήπως  πρέπει  να  ξαναδούμε  τα  πράγματα  από  την  αρχή. Μήπως  είμαστε  "κόπανοι"  εμείς που  εξακολουθούμε να  κυκλοφορούμε  με  το  παραδοσιακό,  χιλιοτρακαρισμένο  και  περήφανο Atos μας.

ΜΕ ΘΥΜΟ

Γράφω  με  θυμό.

Δεν  επιτρέπεται  η  Κατερίνα  Κουταλά  να  απαντά  σε ανόητα  σχόλια  του  υπηρετικού δημοτικού  τύπου.

Αναφέρομαι  στην  χρήσιμη  τοποθέτηση  της  κ. Κουταλά για  τον  Χάρακα. Στο  ζήτημα  αυτό  ο  κάθε  άσχετος  λέει το  "μακρύ  του  και   το  κοντό  του".  

Μόλις  οι  ναυαρχίδες  της  Δημοτικής  "Δημοσιογραφίας"  διάβασαν   την  τοποθέτηση    της Κατερίνας  η  δεν   την  κατάλαβαν  που   είναι   το  πλέον  πιθανό  ή  δεν   την  διάβασαν  μέχρι  το τέλος, γιατί  μου  φαίνεται πως έχουν   αδυναμία  να  διαβάσουν  σύνθετες  σκέψεις  και  κείμενα.

Σε   κάθε  περίπτωση  δεν   επιτρέπεται  μία   σοβαρή  γνώστης  των  πραγμάτων σαν την κ. Κατερίνα  Κουταλά  να   διαλέγεται  με  μη   γνώστες.

Είναι  σαν  ένας   αστρονάυτης  να  συζητά  με  έναν  που  δεν  μπορεί  να  πετάξει  "σαίτα". Μην επαναληφθεί  κυρία  Κουταλά.

ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ

Συζητούσα  με  έναν  παλαιό  φίλο  από  τον στρατό.  Πρόκειται  για  άνθρωπο  ιδιαίτερα γνωστό από  την  ενασχόληση  του  με  την πολιτική.

Ξέρεις,  του  είπα,  με  ενοχλεί   ο  Υπουργός Τσακαλώτος  όταν  δηλώνει  "είμαστε  άπειροι και δεν  ξέραμε", με  ενοχλεί  ο  Βαρουφάκης οταν  δηλώνει "μας γελάσανε γιατί  δεν ξέραμε", με απογοητεύει  ο  Τσίπρας  οταν  λέει "είμαστε μιά Κυβέρνηση  χωρίς εμπειρία  που δεν  ήξερε από διακυβέρνηση".

Ο  φίλος  όμως  είχε  διαφορετική  άποψη. "Οχι" μου  είπε "το  πρόβλημα  δεν  είναι  οτι  δεν ηξεραν, αλλά  οτι  δεν ήξεραν  οτι  δεν  ήξεραν". Και  δυστυχώς  ο  φίλος  μου  έχει  δίκιο.

Η ΣΚΑΛΑ

Οταν  ο  Μιλτιάδης  Εβερτ,  αποφάσισε  την  πεζοδρόμηση  της  οδού  Βουκουρεστίου, ξεσηκώθηκε ο "εμπορικός  κόσμος"  της  Πρωτεύουσας. Σήμερα  η  Βουκουρεστίου  είναι  ο  πιο ακριβός  δρόμος  της  Αθήνας.

Οταν  ο  Αλέκος  Καλαφάτης  αποφάσισε  την  πεζοδρόμηση  του  Λιθοστρώτου, έκλεισαν  τα μαγαζιά  στο  Αργοστόλι. Σήμερα  το  Λιθόστρωτο  είναι  το "κέντρο"  της  οικονομικής  και τουριστικής  ζωής  της  πόλης.

Οταν ο  Μάκης  Μεταξάς  προχώρησε  στην  κατασκευή  των  πεζοδρομίων  στην  Λάσση,  οι ιδιοκτήτες  που  "έχαναν  γη"  βγήκαν  στον  δρόμο  με  μαύρες  σημαίες.  Σήμερα  η  Λάσση   πήρε "παράταση  ζωής"  λόγω  αυτών  των  πεζοδρομίων.

Tώρα  πεζοδρομήθηκε  ο  κεντρικός  δρόμος  της  Σκάλας. Οι κάτοικοι  δυσκολεύονται  να "αφομοιώσουν"  αυτήν  την  εξέλιξη. Ωφείλω  να  υπερασπίσω  αυτήν  την  νέα πραγματικότητα, ιδίως  και  στον  βαθμό  που  η  πεζοδρόμηση  της  Σκάλας  ήταν  μιά  απόφαση και  ιδέα  που διατυπώθηκε  και  λήφθηκε   και  με  την  δική  μου  συμμετοχή.

Η  πεζοδρόμηση  πιστεύω  απόλυτα  οτι  θα  δικαιωθεί  στον  χρόνο,  η  όψη  και  η  λειτουργία  της Σκάλας  θα  αλλάξει,  η  ποιότητα  των  υπηρεσιών  και  η  ζωή  θα  αναβαθμιστεί. Χωρίς  άλλο πιστεύω  στην  "έξοδο"  των  οχημάτων  από  τον   οικισμό  και  στην  δημιουργία  μιάς "κλειστής πόλης".

Είμαι  βέβαιος  οτι  στο  μέλλον  το  αίτημα  θα  είναι "πεζόδρομοι  παντού". Η  Σκάλα  μπορεί  να  είναι  το  μοντέλο   οικισμού   στην  Κεφαλονιά  αύριο.

ΠΑΝΗΘΙΚΟΙ

Ο αντι-Δήμαρχος κ. Λυκούδης πέταξε την μπάλα στην εξέδρα. Μπροστά στο ερώτημα που διατυπώθηκε  για  το  σύστημα  προμηθειών και λειτουργίας των δημοτικών "γυαλών", αναφέρθηκε στους "παλιούς" κατά τα συνήθη του.

"Οι  παλιοί " είπε  ο  μελίρητος  "λιαζόντουσαν  στον  ήλιο,  είναι  μπακαλιάροι, τρώγανε  σαν τσαμπατζήδες  οικογενειακά,  ήταν  έτσι  και  γιουβέτσι  κ.λπ".

Εσπευσε  ο  Γιώργος  Τσιλιμιδός  να   απαντήσει "έλα  να  μετρηθούμε  σε  ζητήματα   ήθους"  του είπε  ο  Γιώργος.

Δεν  ξέρω  αν  ο  Γιώργος  έχει  το ανάστημα  να  καλεί  τον  κ. Λυκούδη  σε  αναμέτρηση  ήθους. Ως γνωστόν  ο  Τσιλιμιδός  έφυγε  από  τον  Δήμο  Αργοστολίου  χωρίς  ούτε  μία  βάρκα. Δεν δικαιούται  να  ζητά  αναμέτρηση  ήθους.

Εξ  άλλου  και  ως  πανδήμως  είναι  γνωστό  δεν  απευθύνεται  σε  απλά  ηθικούς  αλλά  σε πανήθικους.

21 ΜΑΙΟΥ 1995

Νομάρχης  στην  Κεφαλονιά  ήταν  ο  Γεράσιμος Μεταξάς και Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ο Κωστής Στεφανόπουλος, ο οποίος αποφάσισε να τιμήσει  την  Ενωση  με επίσκεψη  στην  Κεφαλονιά.

Ο  Νομάρχης  αποφάσισε  να  εγχειρήσει  στον Πρόεδρο  της  Δημοκρατίας  σχέδιο  Προεδρικού Διατάγματος   κατά  την  εικαζομένη  βούληση των  Κεφαλλήνων  και  Ιθακησίων  με  το  οποίο προτίνετο  να  αναγνωριστεί  από  την  Βουλή των  Ελλήνων   ο  Εθνικός  Απελευθερωτικός Αγώνας των  Ριζοσπαστών.

Το  σχέδιο  το  συνέταξε  ο  Νίκος  Σουρής, σε  ένα  δωμάτιο  του  "ΤΟΥΡΙΣΤ".

Η  Ελληνική  Βουλή  ποτέ  δεν  αναγνώρισε  αυτόν  τον  Αγώνα  των   Ριζοσπαστών. Ισως  τώρα  να είναι  η  ευκαιρία. Η  κ. Θεοπεφτάτου  οφείλει  να  πάρει  την  πρωτοβουλία. Το  σχέδιο  του  Νίκου Σουρή  είναι  ακόμα   επίκαιρο   και  ιστορικά  αναγκαίο.

Ο ΜΠΑΣΚΙΝΑΣ

Κάλεσε  η  κ. Πρόεδρος  της  Βουλής  τον  Αστυνομικό  Διοικητή  που  απαγόρευσε  στους διαδηλωτές  γιατρούς  να  περάσουν  από  την  Βουλή.

Δημοσίως  τον  εξευτέλησε.  Του  ζήτησε  εξηγήσεις  γραπτές  γιατί  έκανε  το  καθήκον  του,  όπως δεν  το  αντιλαμβάνεται  η  κ. Κωνσταντοπούλου.

Οχι  δεν  τον  απεκάλεσε  "μπάτσο".  Εδωσε  όμως  την  εικόνα  οτι  τον  θεωρεί  μπασκίνα.

ΞΑΠΛΕΣ "Ο ΓΙΑΝΝΗΣ"

Εκεί  που  βογκάγαμε  από  τα  οικονομικά παλούκια  που  περνάμε  σαν  χώρα  και  ο  κάθε ένας μας  ξεχωριστά,  βγαίνει  ο  "ξάπλας"  της  Πλατείας  Συντάγματος, ο  λιτοδίαιτος  Γιάννης Μιχελογιαννάκης  και  ανακοινώνει  ο  ήρωας οτι  φτιάχνει  νέα  τάση  στον ΣΥΡΙΖΑ  την "υποστηρικτική  τάση  αντιμνημονιακής πολιτικής".

Στην  αρχή  ο  αγωνιστής  σκέφτηκε  να ονομάσει  την  τάση  του  "φέξε  μου  και γλύστρησα" αλλά  στο  τέλος  κατέληξε  στην αδόκιμη  παραπάνω  ονομασία.

Θα  ήταν  καλύτερα  να  ονόμαζε  την  τάση  του  "ξάπλες  ο  Γιάννης",  στο  κάτω-κάτω  αυτές  οι ξάπλες  τον  ανέδειξαν  σε  πρώτο  βουλευτή  Ηρακλείου.

ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ

Οταν ο σουβλακοφάγος Κωστάκης Καραμανλής -" Μπαιρακτάρης", έσκασε μύτη στην  πολιτική, πάει  στο  γήπεδο  του Παναθηναικού,  ως "βάζελος"  και  εκεί  πάνω στα  ποδοσφαιρικά του  τσαλιμάκια, έγινε κουβάρι  και  σπάει  το ποδάρι  του, ο "Δομάζος".

Ο  Γιωργάκης  ο  Παπανδρέου,  έμεινε  στην ιστορία  σαν  ο  πρώτος  άνθρωπος  στον  κόσμο που προσπάθησε  να  βάλει  την  αλυσίδα  του ποδηλάτου  του "εν κινήσει". Τα  αποτελέσματα και  τα χάλια του είναι γνωστά. Επιασε το δάκτυλο  του  στην  αλυσίδα  και  σταμάτησε  με τούμπουλους  καμιά  πεντακοσαριά  μέτρα  πιό κάτω. Τον  εμάσανε  και  τον  πήγανε  στο  ΚΑΤ γιά  επισκευή.

Ο  Αντωνάκης  ο  Σαμαράς,  μέσα  στην  πίκρα  του  πήγε  να  παίξει  μπάσκετ  και   από  κει  στον γυψαδώρο  γιά  γύψο  στο  σπασμένο  του  χέρι.

Συμπέρασμα. "Θεός  φυλάξει".Ποιοί  κυβερνάνε   αυτόν  τον  τόπο.


ΚΟΥΜΑΝΟΒΟ

Τα  γεγονότα  στο  Κουμάνοβο   σηματοδοτούν  το μέλλον  της  γειτονικής  χώρας   που  ανοήτως ονομάζουμε  "Σκόπια".

Οι  Αλβανοί  βάζουν  αρχικά  ζήτημα  εσωτερικής αυτονομίας  και  στην  συνέχεια  ατενίζουν  την προοπτική  της  "Μεγάλης  Αλβανίας".

Οι  Σλάβοι  κατανοούν οτι  το  μέλλον  τους  είναι η  επανένωση  τους  με  την  Σερβία. Οι Βούλγαροι προχωρούν  σε  μεγάλα  στρατιωτικά  γυμνάσια στην  περιοχή  του  Πίριν, στα σύνορα  με  την FYROM, θέτοντας  θέμα  "προστασίας"  των ομοεθνών  τους.

Ο  Αλβανός  Δήμαρχος  του  Πρέσεβο  θέτει ζήτημα  ένωσης  των  Δήμων  της  κοιλάδας  του Πρέσεβο  με  τα  "Σκόπια",  ακροτηριάζοντας  την Σερβία. Η Κυβέρνηση  του  Κοσόβου  θεωρεί  την κοιλάδα  του  Πρέσεβο  "Ανατολικό  Κόσοβο"   και απαιτεί  την  ένωση  του  Πρέσεβο  με  το Κόσοβο.

Τα  σύνορα  στα  Βαλκάνια  θα  χαρακτούν  ξανά  στο  μέλλον.

ΤΣΙΓΑΡΙΑ

Ο   Υπουργός  του  Πολιτισμού κ. Ξυδάκης πήγε στα  εγκαίνια  του  Μουσείου  Σύγχρονης Τέχνης. Οντας  θεριακλής  ο  Υπουργός  δεν μπόρεσε  να  κρατηθεί  και  άναψε  την "τσιγαριά"  του  μέσα στο  Μουσείο.

Το  άτιμο  το  σύστημα  πυρανίχνευσης  δεν σεβάστηκε  όμως  την  Υπουργάρα  και  άρχισαν να βαράνε  σειρήνες.

Πρόκειται  για  προφανή  αντικυβερνητική προβοκάτσια.  Που  ακούστηκε  να  μην  μπορεί κοτσάμ Υπουργός  να  τραβήξει  τις  τζούρες του.

ΚΑΤΙ ΥΓΡΟ

Στο  Δημοτικό  Συμβούλιο  ο  Αντιδήμαρχος  των  έργων  που  δεν  θα γίνουνε,  
είπε  μεταξύ  άλλων εκφράζοντας  το  παραδοσιακό  ήθος   της  Δημοτικής  πλειοψηφίας

"δεν  θα  χάσουμε  το  ηθικό  πλεονέκτημα. 
Δεν  κολάνε  στον  τοίχο τα ξερά  σκατά  της αντιπολίτευσης"

Εδω  ο  Αντιδήμαρχος  έχει  δίκιο   κύριοι  της  Αντιπολίτευσης.  
Να  τους  πετάτε  κάτι σε πιό υγρό.


ΜΟΝΑΚΟ

Οδηγούσα στον παραλιακό στο Αργοστόλι. Εκεί περίπου στην Αγορά, είχαν παρκάρει 4 αυτοκίνητα στην σειρά, δύο από κάθε πλευρά, αφήνοντας στους δυσμοιρους οδηγούς μία "ψευτολωρίδα" διέλευσης. Μπροστά μου προπορευετω ένα φορτηγό με κάρβουνα. 
Ξαφνικά το φορτηγό σταματά αποκλείοντας τελείως τον δρόμο και ο "ορεσίβιος" Κεφαλονίτης οδηγός του μου έκανε το γνωστό νόημα "μισό λεπτό να ξεφορτώσω". Θέλοντας και μη σταμάτησα και μαζί με εμένα όλα τα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν, σε μία ατελείωτη γραμμή που πρέπει να έφτασε μέχρι τα Μουσάτα.
Το κορναρισίδι πήγε σύνεφο, αλλά ο καρβουνέμπορας έγραψε και τους κορνάροντες και τους μη κορνάροντες στα παλαιότερα των υποδημάτων του.
Εγω δεν τόλμησα να ακουμπήσω την κόρνα του αυτοκινήτου μου από λόγους ευγενείας αλλά και επειδή ο καρβουνιάρης ήταν ένα ντερέκι δυο μέτρα. Μάλιστα αντιμετώπησα το αγριωπό βλέμμα του με απόλυτη συγκατάβαση δίνοντας του να καταλάβει οτι κορνάρουν οι επώμενοι και οχι εγώ πως την περνάω κοτσάνι μπλοκαρισμένος στον παραλιακό δρόμο της Κεφαλονίτικης Πρωτεύουσας.
Χωρίς να έχω κάτι καλύτερο, βρισκόμενος ανάμεσα στους κορνάροντες και στον "μουλαρωμένο" καρβουνιάρη, άνοιξα το ραδιόφωνο και πέφτω πάνω στον Δήμαρχο Κεφαλονιάς που έδινε συνέντευξη σε σταθμό πανελλήνιας εμβέλειας.
"πως πάει ο Τουρισμός στην Κεφαλονιά κ. Δήμαρχε;" ρωτά ο δημοσιογράφος.
"έχουμε γίνει Μονακό" απαντά ο Δήμαρχος.
Για φαντάσου σκέφτηκα ο Παρίσης που θέλει να γίνει ο Αλβέρτος του Μονακό.
Ξέρετε στο Μονακό πριγκιπεύει ο Πρίγκιπας του Μονακό Αλβέρτος - Αλέξανδρος - Λουδοβίκος - Πέτρος Γκριμάλντι.
Πάει έχει φάει τουφεκιά ο Αλέξανδρος. Βλεπει στον ύπνο του πριγκιπάτα.
Εν τω μεταξύ ο Δειλίνης καρβουνιάρης συνέχισε ατάραχος την δουλεία του.

FOR TECHNICAL REASONS

Δεν είχα κομπιουτερ. 


Ετσι δικαιούμαι να πω ότι απουσιάσαμε για "τεχνικούς λόγους".


Από την άλλη μεριά ασχολήθηκα με το περιβόλι μου. 

Σκέφτομαι οτι ο καθένας από εμάς στα παιδιά του θα αφήσει οτι γράψει και ότι φυτέψει.


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Στο  σχέδιο  νόμου  για  την  παιδεία  το  ΚΚΕ  έβαλε  ζήτημα  για  την  είσοδο  ξανά  των  υποψηφίων  από  την  Κεφαλονιά  στα  ΑΕΙ  και  ΤΕΙ  με  μοριοδότηση  και  ποσόστωση  λόγω των  σεισμών  που  έγιναν  το  2014.

Έχουμε  διατυπώσει  την  αντίθετη  άποψη  μας. Αλλού  είναι  το  ζήτημα. Έχει  να  κάνει  με  το σύστημα  εισόδου  στα Πανεπιστήμια  γενικά.

Το  σύστημα  αποκλεισμού  μέσω  των πανελλαδικών  εξετάσεων  έχει  οδηγήσει 34.000 φοιτητές  στο  εξωτερικό. Ο  αριθμός αυτός  δεν αφορά  τους  μεταπτυχιακούς φοιτητές,  αλλά  μόνο  όσους  εξ' αρχής  επιλέγουν  σπουδές  στα Πανεπιστήμια  του  εξωτερικού.

Με  μία  μέση  δαπάνη  2000  ευρώ  τον  μήνα  επί  10  μήνες  φεύγουν  από  την  Ελλάδα   68 εκατομμύρια  ευρώ  κάθε  μήνα  και  συνολικά  680  εκατομμύρια  τον  χρόνο.

Στο  ερώτημα  «που  θα  μπούνε  όλοι  αυτοί  οι  φοιτητές,  σε ποια  κτήρια,  με  τι  υποδομές», θα μπορούσε  κάποιος  να απαντήσει  ότι   για  λόγους  ανεξήγητους η  Κυβέρνηση  επανέφερε  129.008 φοιτητές  και  23.811  σπουδαστές,  τους  λεγόμενους  «αιώνιους», οι  οποίοι  επί  μία  διετία  δεν είχαν  καμία  εκπαιδευτική  δραστηριότητα.

Αυτοί  οι  περισσότεροι  από  150.000  αιώνιοι  φοιτητές  και  σπουδαστές  είναι  η  απάντηση  στο  ερώτημα.

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΣΕ ΕΝΑ «TΟΥΡΝΙΚΕ»

Σκοτώθηκαν  στον  Δήμο  οι  «καλά  κρατούντες» με τους  άλλους, τους  «αντίθετους»  τα «μιάσματα» τους  αντιπολιτευόμενους,  για  το  ποιος  είναι  ο πιο  «νοικοκύρης»,  ο  πιο  «ηθικός».

Ο  αγώνας  ήταν  για  την  «τιμή  τους» .

Ας  την  υπερασπιστούνε  μόνοι  τους  και  ας πείσουν  και  τους  Κεφαλονίτες  περί  της παραδοσιακής  τιμής  τους.

Αλλού  είναι  το  ζήτημα. Στην  «τιμή»  της Κεφαλονιάς. Επειδή  οι  αφίξεις  ανεβαίνουν  και  οι εισπράξεις  για  παράδειγμα  της  «Μελισσάνης»  ή της «Δρογκαράτης»  πέφτουν ή τουλάχιστον μένουν στάσιμες,  θα  μπορούσαν  όλοι  μαζί  οι  «τιμημένοι»  του  Δήμου  να  βάλουν  ένα «τουρνικέ», δηλαδή  ένα  μηχάνημα  ελέγχου  και  ακύρωσης  των  εισιτηρίων  ώστε  με  ασφάλεια  να  προστατεύσουμε  την  «τιμή»  της  Κεφαλονιάς,  αλλά  και  όλων  μας.

Το  νόστιμο  είναι ότι  το  «τουρνικέ»  είχε  αγοραστεί  από  τον  Δήμο  Σάμης,  αλλά  αφαιρέθηκε,  προφανώς  για  τα  ησυχότερα...

Η ΤΑΛΑ ΚΑΙ Η ΑΝΝΥ

Την  απίστευτη  τύχη  της  μικρής  Αννυς, την  παρακολουθούμε  όλοι ,  όπως  αξίζει  σε  ένα  παιδί  που  δεν  το  άφησαν  να  ζήσει. 

Με  πόνο,  οργή,  με  αισθήματα ανθρώπινα αντιμετωπίζουμε  μια  πράξη  απάνθρωπη. 

Αυτή  είναι  η  μία  πλευρά   της  ζωής.

Υπάρχει  όμως  και  η  άλλη  πλευρά. Υπάρχουν οι  πραγματικοί  γονείς,  υπάρχει  ο  αληθινός  Πατέρας.

Σύριος  στην  καταγωγή,  προσπάθησε  στα  32  του  χρόνια  να  σώσει  την μικρή  κόρη  του  την  Τάλα,  από  τον  φονικό  πόλεμο.

Χειμώνας  στην  Θράκη,  πέρασε  το  ποτάμι,  τον  Έβρο,  με  την  Τάλα  στο  κεφάλι  του. Δεν  άντεξε  το  κρύο  και  βρεμένος  μέχρι  το  κόκκαλο,  άφησε  την  τελευταία  του  πνοή  300  μέτρα  από  το ποτάμι,  γνωρίζοντας  ότι  η  μικρή  Του  Τάλα  είχε  σωθεί.

Η  Τάλα,  έμεινε  εκεί  δίπλα  στο  άψυχο  σώμα  του  Πατέρα  της  για  περισσότερες  από  10  ώρες  μέχρι  που  την  βρήκε  ένας  Εβρίτης  για  να  καταλήξει  στην  φιλόξενη  στέγη  του  «Χαμόγελου  του  Παιδιού».

Σήμερα  μετά  από  6  μήνες,  η  Μητέρα  της  Τάλα  και  ο  μικρός  της  αδελφός,  προσγειώθηκαν  με  πτήση  από  την  Δαμασκό,  στο  Αεροδρόμιο  «Μακεδονία»  στην  Θεσσαλονίκη.

Εκεί  τους  περίμενε  η  Τάλα .

Έξι  μήνες  μετά  ο  αγώνας,  ο  θάνατος  και  η  ζωή  του  Πατέρα  της  Τάλα  είχε  δικαιωθεί.

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

Ο  Υπουργός  Πανούσης  δήλωσε  ότι  ο  δράστης-  πατέρας  της  δολοφονίας  της  μικρής  Αννης  θα  έχει  το  ίδιο  τέλος  στην  φυλακή  σύντομα.

Μου  δίνεται  η  εντύπωση  ότι  η  δήλωση  του  κ. Υπουργού αγγίζει  τα  όρια  της  «ηθικής αυτουργίας»  σε  μία μελλοντική  δολοφονία.

Ως  δήλωση  δεν αρμόζει  σε  έναν  Υπουργό  με  ποιότητα.  

Για  τον  Πανούση  είναι  μια  χαρά  δήλωση.  Από  αυτόν  δεν περιμέναμε  τίποτα  καλύτερο.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

5  Μάιου  του  2014  ξεκίνησε  ο  «Γάιδαρος».

Όταν  το  αποφασίσαμε  με  2-3  συν-γάιδαρους, δεν  υπολογίζαμε  ότι  θα  πήγαινε  τόσο  μακριά.

Νιώθουμε  χαρά  γιατί  οι  δημοσιεύσεις  μας  είναι  όλες  δικής  μας,  όχι  μόνο  δικής  μου, συγγραφής.

Δεν  κάναμε  ούτε  μία  αναδημοσίευση. Αναρτήσαμε  πάνω  από  700  κείμενα,  όπως  ακριβώς  τα θέλαμε,  γραμμένα  με  την ψυχή  μας.

Δεν  μετανιώσαμε  για  ότι  γράψαμε,  μετανιώσαμε  για  ότι  δεν  προλάβαμε  να  γράψουμε. Σεβαστήκαμε  την  προσωπική  ζωή  όλων,  δεν  σεβαστήκαμε την  προκλητική  ζωή  κανενός.

Δεν  βάλαμε  πλάτη  σε  κανέναν,  δεν  πήραμε  στην  πλάτη  μας  κανέναν,  δεν  χτυπήσαμε  στην  πλάτη  κανέναν.

Δεν  προσβάλαμε  αλλά  «τα  βάλαμε»  με  όσους  κρίναμε.

Θα  γράφουμε  μέχρι  να  βαρεθούμε ή μέχρι  να  καταλάβουμε  ότι  μας  έχουν  βαρεθεί.

«ΕΡΓΑΛΕΙΑ»

Τελευταία  δεν  σχολιάζω  το  Δημοτικό  Συμβούλιο. Δεν  νομίζω  ότι  ασχολείται  κάποιος  σοβαρά  με  αυτό.

Στην  πραγματικότητα  για  να  είμαι  πιο  ακριβής, ο  μόνος που  ασχολείται  σοβαρά  με  το  Δημοτικό  Συμβούλιο,  πιστεύω  ότι  είναι  ο  Αντιδήμαρχος  και  κατ΄ουσία  Δήμαρχος  κ.  Λυκούδης.

Τι  εννοώ;

Μου  φαίνεται  ότι  ο  κ. Λυκούδης  δεν  ασχολείται  με  την  παραγωγή  έργου,  με  την  πρόοδο  του  Δήμου,  με  το «αύριο».

Ασχολείται  όμως  σοβαρά  με  τον  Δήμο  όπως για  παράδειγμα  ο  μάστορας  ασχολείται  με  τα  εργαλεία  του.

Να  με  συγχωρέσουνε  οι  «λοιποί  συγγενείς»  του  Δήμου,  αλλά  τους  βλέπω  σαν  «εργαλεία»,  έτσι  τους  βλέπει  και  η  κοινωνία  και  φοβάμαι  έτσι  τους  βλέπει  και  ο  προϊστάμενος  τους Αντιδήμαρχος.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ


Μου  λένε, «έχεις  καιρό  να  γράψεις  για  τον  Δήμο  της  Κεφαλονιάς».

Είναι  αλήθεια,  αλλά  τι  να  γράψω; 
Βλέπετε  κάτι  να  γίνεται;  
Υπάρχει  κάτι  σημαντικό  να  ασχοληθεί κανείς;

Εν  πάση  περιπτώσει,  για  να  μην παραπονιέστε  γράφω  με  λίγα  λόγια τα γενόμενα.

«Μεγαλοβδόμαδο  πήγε  το  Δημοτικό  Συμβούλιο στο  Ληξούρι  εκδρομή.  Δεν  είπαν  τίποτα σημαντικό,  έτσι  πήγαν  για πλάκα,  για  να  βγει η  υποχρέωση. 

Το  Μεγάλο  Σάββατο  τσακίσανε  κάτι  κανάτια στο  Λιθόστρωτο.  Ο  Δήμαρχος  δεν  άφησε μπότη  για  μπότη.  Διασκέδασε  σαν  μικρό  παιδί. Όπου  έβρισκε  κανάτι  του  άλλαζε  τα  φώτα.

Ο Κεκκάτος τσαντισμένος από το κρουαζιερόπλοιο  που  δεν  τον  άφησε  να  το «τιμήσει»  και  έφυγε  ατίμητο,  την  κοπάνησε εκδρομούλα  στην  Κύπρο  και  μετά  Γερμανία.

Ο  Τζωρτζάτος  μέχρι  να  φέρει  τις  προβλήτες  για  τα  κρουαζιερόπλοια  από  την  Νορβηγία έκανε και  μία  αγωγή  όπου  ζητάει  να  του  αποζημιώσουν  την  τιμή  του.

Ο  Αντιδήμαρχος  Έργων  που  δεν  θα  γίνουν,  ελλείψει  έργων,  αράζει.

Οι  υπόλοιποι  αντιδήμαρχοι,  κόβουν  χορτάρια».


Αυτά  έγιναν  στον  Δήμο  τον  τελευταίο  μήνα. Είναι  περίπου  τα  ίδια  που  έγιναν  και  τον  προηγούμενο,  αλλά  και  θα  γίνουν  τον  επόμενο.


ΛΗΞΟΥΡΙ: «γύρω- γύρω όλοι στην μέση ο Μανώλης»

Πήγε  ο  Υπουργός  στο  Ληξούρι,  πήγε  μαζί του  η  Βουλευτής,  ο  Αντιπεριφερειάρχης, αλλά δεν  πήγε  ο  Δήμαρχος.

Πήγε  ο  Δήμαρχος  στο  Ληξούρι,  αλλά  δεν πήγε  η  Βουλευτής  και  ο  Αντιπεριφερειάρχης.

Πήγε  η  Βουλευτής  στο  Ληξούρι, πήγε ο Αντιπεριφερειάρχης, αλλά δεν πήγε ο Δήμαρχος.

Πήγε  ο  Περιφερειάρχης  στο  Ληξούρι,  αλλά δεν  πήγε  ο  Δήμαρχος.

Με  λίγα  λόγια  όλοι  πήγαν  στο  Ληξούρι  αλλά  δεν  μπορεί  ο  ένας  να  δει  τον  άλλο.

Δεν  ξέρω  σε  τι  μπορούμε  να  ελπίζουμε.

Η ΕΞΕΔΡΑ ΤΟΥ ΦΙΣΚΑΡΔΟΥ

Διαμαρτύρονται  στο  Φισκάρδο,  γιατί  η εξέδρα  για  τα  κότερα  η  ότι  έχει  μείνει  από αυτήν,  φιλοξενείται  σε  ένα  χωράφι.

Είναι  ντροπή. Όπως  έχουν  εξαγγείλει  οι ηγέτες  του  Λιμενικού  Ταμείου  θα  τους φέρουν στο Φισκάρδο από  την  Νορβηγία Εξέδρα  για  Κρουαζιερόπλοια. Σύμφωνα  με την εξαγγελία  η  Εξέδρα  θα  φτάσει  στο  Φισκάρδο σε  227  ημέρες.

Ας  σταματήσουν  οι  Ρυσσιάνοι  την  «γκρίνια»,  μην τσαντιστούν  οι  του  Λιμενικού  Ταμίες  και  πάνε  τα  κρουαζιερόπλοια  αλλού.

Υπομονή  226  και  σήμερα.



ΔΩΣΕ  ΚΑΙ  ΜΕΝΑ  ΜΠΑΡΜΠΑ

Έχουν  οι  άνθρωποι  όραμα. Αφού  σου  λέει  θα  φέρουμε  Εξέδρα  από  την  Νορβηγία  στο  Φισκάρδο  για  Κρουαζιερόπλοια,  ας  εξαγγείλουμε  μία  εξέδρα  για  Ληξούρι,  μία  για  Σάμη,  μία  για  Ιθάκη   και  μία  δεύτερη  για  το  Αργοστόλι.

Βέβαια  θα  μπορούσαν  να  «ρίξουν»  μία  στον  Πόρο,  μία  στον  Κατελειό,  μία  Αγία  Ευφημία  και  μία  στο  Ρούδι.

Τσάμπα  πράγμα  είναι.  Εξάλλου  μετά  από  227  μέρες  ποιος  θα  το  θυμάται;

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ ΔΕΝ ΦΟΡΑ ΚΟΥΚΟΥΛΑ

Ο  Βαρουφάκης  και  η  γυναίκα  του  πήγαν  να  φάνε  βράδυ στα  Εξάρχεια. Ο  Υπουργός  πήγε  σαν  άνθρωπος και  όχι  σαν  «εξουσία». Πήγε  μόνος,  χωρίς  αστυνομία,  χωρίς  συνοδούς.

Καμιά  τριανταριά  «κουκουλοφόροι», θεώρησαν  ότι  οΒαρουφάκης  παραβίασε  το «κράτος  των Εξαρχείων». Αντράκια  του κώλου και ψευτοαναρχικοί, επετέθηκαν στον Βαρουφάκη  και  την γυναίκα  του. Αυτοί  οι ψευτοαντιεξουσιαστές θέλησαν να επιβάλουν την δική τους  «εξουσία». 30 απέναντι  σε  έναν και  μία  γυναίκα.

Λοιπόν  τα  Εξάρχεια  δεν  σας  ανήκουν. Ανήκουν  στον  Λεωνίδα  Κύρκο,  στην  Βέμπο,  στην Κατερίνα  Γώγου, στον  Άσιμο, στον  Ξαρχάκο, στον  Παύλο  Σιδηρόπουλο. Ανήκουν  στον  Κάρολο Κουν και τον Βασίλη Ραφαηλίδη. Ανήκουν  στην  Αρλέτα. Σε  όλους  όσους  αποφάσισαν  να ζήσουν στα  Εξάρχεια  από  πεποίθηση.

Εκεί  και  ο  Ανδρέας  Μαζαράκης,  ο «Εξαρχείων»,  με αυτόνομες  απόψεις  που όμως ποτέ  δεν  έβαλε  και  δεν συμφώνησε  με την  κουκούλα.

Παλιά, πριν  από 100  χρόνια,  τα  Εξάρχεια  τα λέγανε «πιθαράδικα»,  γιατί  εκεί  φτιάνανε  τα πιθάρια  οιμάστορες  του  πηλού.

Λοιπόν  ψευτόμαγκες  εσείς  δεν  είσαστε από τα Εξάρχεια, είσαστε  από  τα  «πιθαράδικα». Βρισκόσαστε  100  χρόνια πίσω.  Τουλάχιστον 100.

Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΑΔΩΝΙΣ

Δεν  κρατιούνται  οι   κοινωνικοί  διασκεδαστές  Ζωή  και  Άδωνις  στην  Βουλή.

Χθες, χωρίς  λόγο  μέσα  στην  γενική  πλάκα  που  γίνεται  στην  Βουλή  η  Ζωή  είπε  στον  Άδωνη:
«είσαι  στην  λίστα  Λαγκάρντ»

Τσαντίστηκε  ο  Άδωνις  και  της  απάντησε:
«υπερασπίζεσαι  βιαστή»

Παρακαλώ  να  ηρεμίσουν  οι  μονομάχοι. Δεν  υπάρχει  πρόβλημα. Και  οι  δύο  εκατέρωθεν  καταγγελίες  είναι  εντελώς  κατανοητές.

Δεν  μας  απασχολούν.  Σημαντικό  και  ενδιαφέρον  θα  ήταν  το  εντελώς  αντίθετο.

Θα  ήταν  ωραίο  ο  Άδωνις  να  έλεγε  στην  Ζωή
«είσαι  στην  λίστα  βιαστή»

Και  η  Ζωή  στον  Αδωνη
«υπερασπίζεσαι  την  λίστα  Λαγκάρντ»

Τότε  μάλιστα,  θα  είχε  ενδιαφέρον.

Ο ΑΛΛΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

Τελικά  υπάρχουν  ονόματα  «βαριά» που  δεν  δικαιούνται  να  τα  φέρουν  όλοι.

Υπήρξε  ο  Ελευθέριος  Βενιζέλος,  υπήρξε  και  ο  γιός   του  ο Σοφοκλής, που  στην   πολιτική  Ιστορία  της  χώρας  ήταν  μια  «κουτσουλιά»  κανονική.

Υπήρξε  ο  Γεώργιος  Παπανδρέου,  υπήρξε ο Αντρέας,  υπήρξε  και  ο  Γιωργάκης, ο  γνωστός Γιωργάκης.

Υπήρξε  ο  Κωνσταντίνος  Καραμανλής,  υπήρξε  και  ο  Κωστάκης,  που  τσάκιζε  τα  σουβλάκια  στον  «Μπαϊρακτάρη».

Υπήρξε  ο  Αλέκος  Παναγούλης,  που  τόλμησε,  και  ο Στάθης  Παναγούλης  που  δεν  τόλμησε  ποτέ.

Σήμερα  αυτός  ο  Στάθης  Παναγούλης, σαν  Βουλευτής  του  ΣΥΡΙΖΑ  στην  Βουλή  ζήτησε  να  διοριστούν  οι  παλαιά  εργαζόμενοι  στην  ΕΡΤ, «ώστε  να  δικαιωθούν  όσοι βοήθησαν  για  την  νίκη  του  ΣΥΡΙΖΑ».

Κανονικά  ο  κ. Τσίπρας  θα  έπρεπε  να  τον  αποδοκιμάσει  ή ακόμα  καλύτερα  να  τον  έδιωχνε  κλοτσηδόν.  Δεν  το  έπραξε  τουλάχιστον  ακόμα.

Μην  βιαστείτε  να  πείτε «να  ο  ΣΥΡΙΖΑ,  είναι  τα  ίδια χάλια  με  τους  προηγούμενους»

Όχι. Ο  κ  Στάθης  Παναγούλης  εκφράζει  την  παθογένεια της  Ελληνικής  πολιτικής  ζωής,  γενικά. Δεν  εκφράζει  τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκφράζει  το  πελατειακό  σύστημα  στην  χώρα. Αυτό  που  μας οδήγησε  σε  1  εκατομμύριο  δημοσίους υπαλλήλους,  χωρίς  να  έχουμε  δημόσια  διοίκηση.

Ο  κ. Στάθης  Παναγούλης,  εκφράζει  την  κοινωνική  μας  κακομοιριά. Είναι  ο  παραδοσιακός  τύπος  Βουλευτή  «Καλοχαιρέτα».

Για  αυτόν  τον  λόγο,  αυτός  ο   Βουλευτής  «λαστέξ», εκλέχτηκε  δύο  φορές  Βουλευτής  με  το  ΠΑΣΟΚ,  μία  με το  ΚΚΕ,  μετά  έφτιαξε  δικό  του  κόμμα  την  ΕΣΠΕ, ύστερα  πήγε  στην  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΑΝΟΙΞΗ και  μετά  στον ΣΥΡΙΖΑ.


Πάντα  είχε  την  ίδια  όμως  ιδεολογία
«να  διορίσουμε  τα  δικά  μας  παιδιά,  όσους  βοήθησαν  στην  νίκη».

ΣΥΝΕΦΙΑΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΟΙΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Την  Κυριακή  27-Απριλίου  του  1941  ήταν  όταν  οι  Γερμανοί  μπήκαν στην  Αθήνα. Ήταν  η  αρχή  του  εθνικού  και  ανθρωπιστικού  δράματος  της  Κατοχής. Ήταν  η  αρχή  της  Εθνικής  Αντίστασης.
Ξέρετε  η  Αντίσταση  δεν  άρχισε  τον  Χειμώνα του  1941  στα  βουνά  της  Ελλάδας. Ξεκίνησε αμέσως,  με  την  είσοδο  των  Γερμανών  στην Αθήνα.
Η  Πηνελόπη  Δέλτα,  η  συγγραφέας  των «μυστικών  του Βάλτου»  προτίμησε  να αυτοδηλητηριαστεί  σαν  σήμερα, το πρωί  της 27ης Απριλίου  1941,  έχοντας  την  δική  της αίσθηση της  Ελευθερίας   και  τις  δικές  της  αρχές.
Δεν  ήθελε  να  ζήσει  την  σκλαβιά. Πέθανε  λίγες  μέρες  μετά,  στις  2  Μαΐου. Θάφτηκε  στην  αυλή  του  σπιτιού  της  στην  Κηφισιά. Όπως  επιθυμούσε πάνω  στον  τάφο  της  γράφτηκε  η  λέξη  «ΣΙΩΠΗ».

ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟ

Κράξιμο  χωρίς  τέλος  στην  κ. Χρυσοβελώνη, υπεύθυνη  τύπου  των  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ  του  Καμένου-Καμένου.

Η  κυρία  αυτή  διόρισε  στο  γραφείο  του  Καμένου-Καμένου την  κορούλα  της  αλλά  και  την  γραμματέα  του  πολιτικού της  γραφείου.

Η  λαμπρά  αυτή  πολιτικός  έβγαλε  και  ανακοίνωση  με  την  οποία  μας  ενημερώνει  ότι,
«…τα  προσόντα  της  κόρης  μου  είναι  δεδομένα. Ξέρει ξένες  γλώσσες  και  έχει μεταπτυχιακό…»

Παλαιά  αυτά  τα  λέγανε  για  τις  καλές νύφες «ξέρει αγγλικά  και  πιάνο».

Ειλικρινά δεν  περιμέναμε  τίποτα  διαφορετικό η τουλάχιστον  τίποτα  καλύτερο  από  τους καμένους .

Επί  τη  ευκαιρία  έχω μια  ανιψούλα  που  ξέρει  ξένες γλώσσες,  έχει  2  μεταπτυχιακά,  παίζει  πιάνο  και  τσέλο, χορεύει  παραδοσιακούς  χορούς,  έχει  κάνει  μπαλέτο αλλά  όταν  της  μιλάω για  τον  Καμένο-καμένο σκάει  στα γέλια.

Αλήθεια  κυρία  Χρυσοβελώνη,  να  ελπίζει  σε  διορισμό ή «ψάχνω  χρυσο-βελόνι  στα  άχυρα»;

ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

Θα  βρεθεί  λύση. Πάντα  αυτό  συμβαίνει. Θα  συμφωνηθούν  νέα  μέτρα, θα  περιορισθεί  ακόμα περισσότερο  η  κίνηση  του  χρήματος  στην  χώρα,  θα  ενταθεί  η  λιτότητα, θα  συνεχίσουμε  να  μαζεύουμε  ότι  έχουμε  και  να  τα  παραδίδουμε  στους  δανειστές,  θα  συνεχίσουμε  να  αγοράζουμε  όπλα,  θα  συνεχίσουμε  να  μην  παράγουμε,  θα  είμαστε  καταναλωτές  της  παραγωγής  των  δυναστών, θα  δανειζόμαστε  συνεχώς  σε  έναν  κύκλο  που  δεν  θα  έχει  τέλος.

Κάπως  έτσι  θα  γίνει.

Και  εμείς, όπως  πάντα,  θα  είμαστε  ανάμεσα  στην  δίβουλη  γνώμη «φταίνε  οι  προηγούμενοι  η  φταίνε  αυτοί  ή  οι  επόμενοι» .

Αυτή  είναι  η  νέα  υποδούλωση. Η  νέα  σκλαβιά.

Κάποιοι  θέτουν  το  ερώτημα  «τι  να  κάνουμε  αφού  δεν  παράγουμε  τίποτα»;

Για  αυτούς  που  δεν  βλέπουν  άλλους  δρόμους, θα  σας  πω  για  την  «πορεία  του  αλατιού».



Η  ΠΟΡΕΙΑ  ΤΟΥ  ΑΛΑΤΙΟΥ

Η  Βρετανική  Αυτοκρατορία  δυνάστευε τους  Λαούς  της  Ινδικής  χερσονήσου, αρχικά  μέσω  της  διαβόητης  «Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών» και  πάντα  με  την στρατιωτική  της  μπότα.

Ως  μέσο  υποδούλωσης  μεταξύ  άλλων ήταν  η  μονοπωλιακή   διακίνηση  του αλατιού. Απαγορευόταν  σε οποιονδήποτε στην  Ινδία  η  παραγωγή  και  η  εμπορία αλατιού.

Ο  Μαχάτμα  Γκάντι  το  1930  αποφάσισε να  πορευτεί  προς  την  θάλασσα, σαν επικεφαλής του  «Εθνικού Κογκρέσου», βάδισε  προς  την  θάλασσα διανύοντας  250  χιλιόμετρα,  μαζί  με  χιλιάδες  Ινδών  που τον  ακολούθησαν.

Εκεί,  στις  ακτές  του  Ινδικού  Ωκεανού,  ο  Γκάντι,  άδραξε  μια  χούφτα  νερό  της  θάλασσας,  νερό  και  λάσπη  και  είπε «σήμερα  διαταράσσω  τα   θεμέλια  της  Βρετανικής Αυτοκρατορίας».

Οι  Ινδοί,  από  τότε  κατήργησαν  το  Βρετανικό  μονοπώλιο,  παρήγαγαν  το  δικό  τους  αλάτι. Δεκαεπτά  χρόνια  μετά  το  1947  η  Ινδία  ήταν  ελεύθερη. 

Τον  επόμενο  χρόνο  ο  Γκάντι  δολοφονήθηκε,  αλλά  είχε  δει  την  πατρίδα  του  ελεύθερη.  Είχε  βαδίσει  στην  «πορεία  του  αλατιού»,  που  ήταν συνάμα  η  πορεία  προς  την  Ελευθερία. 

Είχε  διδάξει  τους  υπόδουλους  Λαούς,  πως  μόνη  ελπίδα  είναι  η  στήριξη  στις  δικές  τους  παραγωγικές  δυνάμεις.



«ΕΝΑ  ΤΡΑΓΟΥΔΙ  ΘΑ  ΣΑΣ  ΠΩ  ΕΠΑΝΩ  ΣΤΟ  ΛΕΜΟΝΙ»

Όχι, εμείς  δεν  πρέπει  να  κάνουμε  την  δική  μας  «πορεία  του  αλατιού». Πρέπει  όμως  να  κάνουμε  την  δική  μας  «πορεία  για  την  Ελλάδα».

Δεν  έχουμε  καμία  ελπίδα  στο  μέλλον,  αν δεν  γίνουμε  μια  παραγωγική και αυτάρκης χώρα. Για  παράδειγμα δαπανήσαμε  το 2011  24.134.131  ευρώ  για  την  εισαγωγή λεμονιών.

Με  άλλα  λόγια  δαπανήσαμε  τον  προϋπολογισμό  του  Νομού  Κεφαλονιάς  και  του Νομού  Ζακύνθου  μαζί  για  την  αγορά  λεμονιών.

Ενδεικτικά  φέραμε  15.663  τόνους  λεμόνια  από  την  Αργεντινή  δίνοντας 13.208.437  ευρώ, πληρώσαμε  στην  Τουρκία 4.108.466  ευρώ  για  να  εισάγουμε 6.611  τόνους  λεμόνια, από  την  Ιταλία  φέραμε  3.308  τόνους  λεμόνια  και  ακόμα  και  από  την  Γερμανία  που  δεν  παράγει λεμόνια  εισάγαμε 574  τόνους.

Εμείς  όμως  προτιμάμε  να  φυτεύουμε  νεραντζιές  και  πικροδάφνες. Χρειαζόμαστε  40.000  δένδρα  καλοκαιρινής  λεμονιάς,  με  συνολικό  κόστος  400.000  ευρώ,  ώστε  σε  μία  3ετια  να  γίνουμε  πλεονασματικοί  σε  λεμόνια.

Φυτέψαμε  νεραντζιές  στο  Λιθόστρωτο,  πικροδάφνες  στην  Ριζοσπαστών,  τώρα  καλλωπιστικά  φυτά  στον  κεντρικό  δρόμο  στην  Σκάλα, γεμίσαμε  τα  πεζοδρόμια  της  Αθήνας, της  Νέας  Σμύρνης,  των  Ελληνικών  πόλεων  με  δεκάδες χιλιάδες  νεραντζιές.

Ας  ξεκινήσουμε  τώρα  από  την  Κεφαλονιά και  την  Ιθάκη,  ας  κάνουμε  τώρα  την  δική μας  «πορεία  του  λεμονιού».

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός, ο φίλεργος αντιδήμαρχος κ. Σπύρος Ματιάτος, τα δημοτικά συμβούλια της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, όλοι ας πάρουμε την ιστορική πρωτοβουλία, ας περπατήσουμε στον «δρόμο του λεμονιού».

Αυτή είναι μια προσφορά στην χώρα, ένα παράθυρο στο μέλλον. Ελπίζω ότι θα βρεθούν άνθρωποι στους Δήμους που θα προχωρήσουν μια τέτοια πρωτοβουλία. Μην ξεχνάτε ότι η Απέραντη Ινδία γεννήθηκε από μια «πορεία του αλατιού».