Συνήθως αντιμετωπίζω τον Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου κ. Τζωρτζάτο με χιούμορ, όπως μου επιτρέπει ο λόγος και η σκέψη του.
Με αφορμή την πρόσφατη συνέντευξη του και την δήλωση του ότι «θα ξηλώσει» το «γουλόστρωτο» στην παραλία στο Αργοστόλι, νιώθω πως οφείλω να σημειώσω:
Κύριε Πρόεδρε, η παραλία στο Αργοστόλι δεν ήταν πάντα ίδια. Το 1983 το Δημοτικό Συμβούλιο Αργοστολίου που αποτελείτο από σοβαρούς ανθρώπους ιδεών και έργου, με Δήμαρχο τον Αλέκο Καλαφάτη, προχώρησε σε έργο ανάπλασης της παραλιακής ζώνης στο Αργοστόλι, μιας ζώνης τότε άφωτης, άδενδρης, φαιόχρωμης από το χρώμα του τσιμέντου.
«Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ»
Σαν υλικό επίστρωσης ,επιλέχτηκαν εκείνα που αποτελούν την «ψυχή της Κεφαλονιάς», η πέτρα της Φάλαρης και της Αγίας Ευφημίας και το βότσαλο από τα Ράγια στον Πόρο.
Αυτό το βοτσαλόστρωτο που σκέφτεστε να «ξηλώσετε» κ. Πρόεδρε έχει φτιαχτεί από χιλιάδες βότσαλα από εκατομμύρια βότσαλα, που μαζεύτηκαν ένα-ένα από εκατοντάδες εθελοντές, από μαθητές σχολείων, εργάτες, πολιτιστικούς συλλόγους, λάτρεις του ωραίου, δημιουργούς.
Ακόμα περισσότερο οι κάτοικοι του Πόρου , των Πρόννων, μάζευαν καθημερινά με τα «σακουλάκια» τους μαύρα η άσπρα βότσαλα για το πεζοδρόμιο στο Αργοστόλι. Αυτή ήταν η ανάλωση του «ελεύθερου χρόνου» μας για ένα ολόκληρο χρόνο «να μαζεύουμε» βότσαλα.
ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΑΣ
Αρχιμάστορας στο βότσαλο ήταν ο μαστρο Νίκος Κωνσταντίνου, στην πέτρα ο Πικραμένος από τα Ομαλά και πρωτεργάτης ο Μάκης ο Καούκης.
Για την κατασκευή λειτούργησε πρόγραμμα κατάρτισης εργατών. Πρωταγωνιστές όμως του έργου ήταν οι δεκάδες εθελοντές. Κάθε Κυριακή πρωί μαζευόντουσαν στην παραλία του Αργοστολιού δεκάδες νέων ανθρώπων, μαθητές, σπουδαστές, εργάτες, έμποροι, άνδρες και γυναίκες, που με την καθοδήγηση αυτών που γνώριζαν, καθάριζαν, κουβαλούσαν, πάλευαν.
ΕΠΙΒΛΕΠΟΝΤΕΣ
Τελείωσαν όλα σε ένα χρόνο. Τόσο χρειάστηκε να ολοκληρωθεί αυτό το εντυπωσιακό έργο που άλλαξε την όψη της Πόλης. Κατά την κατασκευή καθημερινά το έργο τελούσε «υπό την επίβλεψη» όλων των κατοίκων του Αργοστολιού αλλά και της Κεφαλονιάς. Για ώρες καθόντουσαν μανάδες με τα παιδιά τους, συνταξιούχοι περιπατητές, αγρότες, περαστικοί, που έδιναν την χρήσιμη γνώμη τους, μια άποψη, μια ιδέα, μια ευχή. Αυτοί ήταν «οι επιβλέποντες»
«ΠΕΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ»
Κ. Πρόεδρε «μην το σκεφτείς και μην το τολμήσεις» να ξηλώσεις το γουλόστρωτο.
Δεν το έφτιαξες, δεν σου ανήκει.
Ανήκει στην Πόλη, στους πολίτες, στην Κεφαλονιά, σε όσους έχουν αίσθηση του ωραίου.
Ο τελευταίος Δήμαρχος του Αργοστολιού κ. Γιώργος Τσιλιμιδός σας άφησε στο συρτάρι σας την μελέτη για την ολοκλήρωση του γουλόστρωτου μέχρι την Γέφυρα.
Κανείς δεν έμεινε στην Ιστορία επειδή «γκρέμισε». Καταγράφησαν όσοι «έχτισαν».
Προχωρήστε «χτίζοντας». Ιδού το δικό σας λαμπρό «πεδίον δόξης».
