Ομόφωνα αρνητικοί ήταν οι Κεφαλονίτες «σκουπιδοκράτωρες» στο αίτημα των Ζακυθινών να μεταφερθούν στην Κεφαλονιά 2.000 τόνοι των Ζακυνθινών σκουπιδιών.
Η απόφαση δεν διευκρινίστηκε αν αφορούσε την ποιότητα η την ποσότητα των σκουπιδιών Ζακύνθου.
Η ουσία του ζητήματος είναι άλλη.
Η Ζάκυνθος δεν έχει μεριμνήσει έγκαιρα για την δημιουργία Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων(ΧΥΤΑ) η Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ).
Το ίδιο πρόβλημα έχει η Κέρκυρα, η Ηλεία, η Αρκαδία, η Λευκάδα, η Ιθάκη, ολόκληρη η Πελοπόννησος ,τα περισσότερα μέρη της Χώρας.
Κουβαλάμε τα σκουπίδια της Ιθάκης στην Κεφαλονία, της Πελοποννήσου στα Λιόσια ή τα πετάμε στην «ζούλα» στο Μαίναλο, βουλιάξαμε τον Πύργο στα σκουπίδια, καίμε τις σακούλες στους δρόμους της Τρίπολης.
Στην Κεφαλονιά ήταν ο Δήμαρχος Αργοστολίου Καλαφάτης, στο Ληξούρι ο Θεοτοκάτος και 75 Πρόεδροι Κοινοτήτων από όλη την Κεφαλονιά στα 1982 που αποφάσισαν την δημιουργία της «Διαδημοτικής».
Αξίζει Τιμή σε αυτούς που έβλεπαν μακριά και οραματικά στην Αυτοδιοίκηση.
Γιατί η Αυτοδιοίκηση χωρίς όραμα, χωρίς την όψη του μέλλοντος είναι μια καρικατούρα.
ΠΡΙΝ 35 ΧΡΟΝΙΑ
Πριν την «Διαδημοτική» η Κεφαλονιά ήταν ένας σκουπιδότοπος, μια χωματερή.
Αυτό το «Κεφαλονιά το καθαρότερο Νησί» οικοδομήθηκε με μεγάλη προσπάθεια. Δεν ήταν εύκολο να επιβάλεις «τέλος καθαριότητας η απορριμμάτων» σε έναν αγρότη που είχε μάθει να μπαζώνει τα ρέματα η να πετά τα σκουπίδια του στο χωράφι του γείτονα.
Έπεσε και φάγαμε ξύλο τότε στις συγκεντρώσεις ενημέρωσης στα χωριά. Οι κάδοι που τοποθετούνταν βρέθηκαν στην θάλασσα ή στον γκρεμό.
Αλλά η «Διαδημοτική» έγινε και σήμερα δεν είμαστε «Πύργος ή Τρίπολη»
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Κατανοώ την απόφαση, την ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου της παλαιάς «Διαδημοτικής», να μην δεχτεί την μεταφορά 2000 τόνων απορριμμάτων της Ζακύνθου και την εναπόθεση τους στον ΧΥΤΑ Κεφαλονιάς.
Δεν είχαν την αποφασιστικότητα να εκφράσουν την αναγκαία στην Αυτοδιοίκηση Αλληλεγγύη.
Τα βλέπω τα πράγματα όμως και από την άλλη μεριά. Αν δηλαδή άξιοι αυτοδιοικητικοί δεν είχαν φτιάξει πριν 35 χρόνια ΧΥΤΑ στην Κεφαλονιά, και είχε συμβεί αυτό στην Ζάκυνθο, τότε πως θα τοποθετείτο η Κεφαλονιά σε μια αντίστοιχα αρνητική απόφαση των Ζακυνθινών;
Παλαιά θα μου πεις δεν δίναμε «το νερό μας» στο διπλανό μας χωριό και τώρα «ψάχνεις ψήλο στα άχυρα».
ΟΙ ΠΡΟΝΝΟΙ ΚΑΙ Η ΙΘΑΚΗ
Τι σημαίνει αλληλεγγύη, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι;
Γνωστή η ακατανόητη επιμονή των Ιθακήσιων να θεωρούν τους εαυτούς τους Ιθακήσιους και η διαφορετική άποψη «περί Ομηρικής Τοπογραφίας» που θα κριθεί στο μέλλον όπως αυτή εκφράστηκε στους Πρόννους.
Εκεί λοιπόν το 2008-2009 και ενώ η Ιθάκη με τους Πρόννους βρισκόντουσαν σε έντονη και αδικαιολόγητη διαμάχη «περί Οδυσσέως και Ιθάκης», μήνα Αύγουστο η Ιθάκη «έμεινε» από νερό.
Ο καλός τότε Βουλευτής Σπύρος Μοσχόπουλος αναζήτησε λύση για μεταφορά νερού στην Ιθάκη από την Αιτωλοακαρνανία ή την Αχαΐα, με υδροφόρο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού, χωρίς επιτυχία.
Τελευταία απευθύνθηκε στους Πρόννους.
Το Δημοτικό Συμβούλιο των Πρόννων ανταποκρίθηκε αμέσως και ομόφωνα, χωρίς καν να συνεδριάσει, λαβών απόφαση «διά περιφοράς».
Το ίδιο βράδυ το βαπόρι ήρθε στον Πόρο και όλα τα βράδια που ακολούθησαν.
Ο Αγώνας και η αγωνία όλων στους Πρόννους ήταν «να προλάβουμε για την Ιθάκη», ο ευρηματικός αντιδήμαρχος Παναγής Σιμωτάς, ο δήθεν «θιακομάχος» Μεταξάς , ο Γιάννης Γαβριελάτος και άλλοι ξενυχτούσαν, από την μια να «αντέξουν» οι γεωτρήσεις και το σύστημα Υδροδότησης των Πρόννων και αφετέρου το βαπόρι να φορτώσει για το Θιάκι.
Μετά από λίγο καιρό, όταν όλα είχαν περάσει, ο Δήμαρχος Ιθάκης Γιώργος Βασιλόπουλος με μία επιστολή του ευχαριστούσε εκ μέρους των Ιθακήσιων τους εκπροσώπους των Πρόννων, και προσφέρθηκε ο Δήμος Ιθάκης να καταβάλλει την αξία του νερού που μεταφέρθηκε στην Ιθάκη.
Το Δημοτικό Συμβούλιο των Πρόννων απάντησε ομόφωνα. «Θεωρούμε το ζήτημα ύδρευσης της Ιθάκης, τοπικό πρόβλημα των Πρόννων, και δεν επιθυμούμε την καταβολή οποιουδήποτε αντιτίμου»
Έτσι αντιλαμβανόμασταν την αλληλεγγύη στους Πρόνους.
Αυτή ήταν η δική μας ομοφωνία.
