Στην Ελληνική Βουλή τον Ιούνιο του 1988 ο τότε Πρωθυπουργός Αντρέας Παπανδρέου, μιλούσε στο σώμα για τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής.
Τέθηκε το ζήτημα στην Βουλή από τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης της υπογραφής η όχι ανάμεσα στον Παπανδρέου και τον Τούρκο Πρωθυπουργό Τουργκούτ Οζάλ μνημονίου με το οποίο συμφωνείτο η θέση του Κυπριακού στο «ράφι».
Ο Παπανδρέου με ύφος ιταμό απάντησε στην Βουλή «mea culpa» δηλαδή « λάθος μου».
Οι Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ ξέσπασαν σε χειροκροτήματα, ο Παπανδρέου παρέμεινε Πρωθυπουργός και μάλιστα στην Ελλάδα του παχυδερμισμού επανεξελέγει, αφου το «λάθος του» αποδόθηκε στην γενική «πολιτική του μαγκιά».
MEA CULPA
Το 2010 η Τουρκία έβγαλε στο Αιγαίο το πλοίο σεισμικών ερευνών «Τσεσμέ». Η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε, ισχυριζόμενη ότι οι έρευνες της Τουρκίας γίνονται στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Η Τουρκία απέρριψε το Ελληνικό διάβημα υπενθυμίζοντας ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε το 1976 υπογράψει μαζί τον Τούρκο ομόλογο του Ετσεβίτ συμφωνία με την οποία αναδιατυπώνεται το άρθρο 6 του πρωτοκόλλου της Βέρνης και αποφασίζεται η αποχή από κάθε πράξη σχετικά με την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Με την συμφωνία Καραμανλή-Ετσεβίτ τέθηκε σε αμφισβήτηση η υφαλοκρηπίδα των Ελληνικών νησιών και το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας.
Ήταν «mea culpa» του Καραμανλή, ήταν «λάθος του» που βαρύνει και σήμερα τα Εθνικά δικαιώματα στο Αιγαίο και επιτρέπει στην Τουρκία να ενεργεί ελεύθερα με την υπογραφή μας. Ο Καραμανλής ποτέ δεν λογοδότησε για το «λάθος του». Σήμερα από τους Έλληνες θεωρείται «εθνάρχης».
MEA CULPA
Tον Μάιο του 1988 ο τότε Υπουργός των Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας υπέγραψε με τον Τούρκο ομόλογο του Γιλμάζ στην Βουλιαγμένη συμφωνία με την οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα στις δυο χώρες να διεξάγουν γυμνάσια «στην ανοιχτή θάλασσα και στον διεθνή χώρο» χωρίς να προσδιορίζεται τι σημαίνει «ανοιχτή θάλασσα και διεθνής χώρος» στο Αιγαίο.
Έτσι με την υπογραφή της Ελλάδας η Τουρκία «δεσμεύει» τον εθνικό εναέριο χώρο μας και τα χωρικά μας ύδατα και διεξάγει στρατιωτικά γυμνάσια και πτήσεις στον εθνικό εναέριο χώρο που αυτή θεωρεί «ανοιχτή θάλασσα και διεθνή εναέριο χώρο».
Ήταν το «mea culpa» ,το «λάθος» που δημιούργησε τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.
MEA CULPA
To 1987 η εταιρεία Denison ετοιμάζεται να προχωρήσει με άδεια της Ελληνικής Κυβέρνησης σε εργασίες εξόρυξης πετρελαίου σε απόσταση 10 μιλίων ανατολικά της Θάσου στην θέση «Μπάμπουρας».
Η Τουρκία αντιλήφθηκε ότι αυτή η Ελληνική ενέργεια θα έλυνε υπέρ των Ελληνικών συμφερόντων το ζήτημα της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων πέραν των 6 μιλίων.
Έβγαλε στο Αιγαίο το πλοίο «Σισμίκ» που κινήθηκε στην ίδια περιοχή. Ο Παπανδρέου «έλυσε» την κρίση κατά τρόπο υποτελή και άθλια λαϊκιστικό.
Ανακοίνωσε με διάγγελμα στον Ελληνικό Λαό την δήθεν «εθνικοποίηση των πετρελαίων της Θάσου». Έτσι ματαιώθηκε το Ελληνικό ερευνητικό πρόγραμμα στον «Μπάμπουρα» και σε ολόκληρο το Αιγαίο. Η «Εθνικοποίηση» αναγγέλθηκε αλλά δεν έγινε ποτέ, απλά ήταν μια προσχηματική ενέργεια για να ματαιωθεί η έρευνα στο Αιγαίο. Ο Αμερικανικός παράγοντας τότε είχε ταχθεί υπέρ της Ελλάδας λόγω των οικονομικών συμφερόντων των συνεργαζομένων εταιριών.
Ήταν «mea culpa», το « λάθος» που υποθήκευσε το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας στους υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο.
MEA CULPA
Το 1982 οι Μουσουλμάνοι στην περιοχή του Ευλαλου στην Ξάνθη κατέλαβαν εκτάσεις του Ελληνικού Δημοσίου. Η Κυβέρνηση Αντρέα Παπανδρέου διαπραγματεύτηκε το θέμα του Ευλάλου απ’ ευθείας με την Τουρκική Κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα στην Τουρκία να παρεμβαίνει σε ζητήματα μειονότητας στην Ελλάδα.
Μετά από αυτό το «mea culpa» η Τουρκία παρεμβαίνει ευθέως και χωρίς αντίλογο στα ζητήματα της Ελληνικής Θράκης, ασκούσα κρατική εξουσία.
MEA CULPA
Η Κυβέρνηση Σημίτη το 1995 ήρε το Ελληνικό Βέτο για την Τελωνιακή σύνδεση της Τουρκίας με την Ευρώπη χωρίς λόγο ενώ το 1999 δεν άσκησε το δικαίωμα αρνησικυρίας για την Ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας ανοίγοντας το δρόμο της Τουρκικής χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η αναγκαία είσοδος της Τουρκίας στην Ευρώπη ξεκίνησε χωρίς κανένα κέρδος της χώρας μας.
Ήταν «mea culpa» με νωπό το αίμα των Ιμίων.
ΜΕΑ CULPA
Τον Ιούνιο του 1996 η Τουρκία έθεσε ζήτημα «γκρίζας ζώνης» για την Γαύδο, θεωρώντας το κυριαρχικό καθεστώς ανοικτό. Στη σύνοδο της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων μετά από 4 ημέρες στο Λουξεμβούργο ο Σημίτης ήρε το Ελληνικό βέτο στο πρόγραμμα χρηματοδότησης της Τουρκίας (πρόγραμμα Μέντα), χωρίς να ζητήσει την άρση των Τουρκικών αμφισβητήσεων για την Γαύδο.
ΜΕΑ CULPA
Σαν «δελεαστικές» χαρακτήρισε ο Πρωθυπουργός τις προτάσεις της Τουρκίας για το προσφυγικό μετά την σύνοδο κορυφής Ευρώπης-Τουρκίας, της 7ης Μαρτίου.
Είπε ακόμα ο κύριος Τσίπρας ότι πολλοί «αιφνιδιάστηκαν» από αυτές τις προτάσεις.
Είμαι βέβαιος ότι στους «αιφνιδιασμένους» δεν περιλαμβάνει την Γερμανική η την Γαλλική η την Βρετανική πλευρά. Ασφαλώς αυτοί στο πλαίσιο της μυστικής διπλωματίας «ήταν ενήμεροι» των Τουρκικών προτάσεων.
Ο αιφνιδιασμένος μου φαίνεται πως είναι ο κύριος Τσίπρας, η Ελληνική Κυβέρνηση που στην πραγματικότητα του ανακοινώθηκε ένα προσυμφωνημένο από τους Ευρωπαίους και την Τουρκία σχέδιο. Αλλά μέσα σε δύο ημέρες και μετά την «σφράγιση» των συνόρων στην Ευρώπη, μετά τις δηλώσεις Τουσκ, μετά τον εγκλωβισμό, τον σχεδιασμένο από την Τουρκία και την Ευρώπη εγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων εξαθλιωμένων προσφύγων στην Ελλάδα, μετά την άγνοια της Κυβέρνησης για το τι «υπέγραψε», ήδη ακούγονται οι πρώτες Κυβερνητικές φωνές.
«mea culpa».
