(Προς τον Αξιότιμο κ. Paolo Cuculi,Πρέσβη της Ιταλικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα)
Αξιότιμε κ.Πρεσβευτά,
Παίρνω την πρωτοβουλία, με
την άδεια σας,να σας αποστείλω την παρούσα επιστολή μου.
Το πράττω τώρα, μετά την
πρόσφατη επίσκεψη σας στην Κεφαλονιά και την παρουσία σας στις εκδηλώσεις
μνήμης για την σφαγή της Μεραρχίας Ακουι του 1943.
Κάθε Χώρα οφείλει να τιμά την
μνήμη των νεκρών της και είναι αλήθεια ότι η σφαγή της Ακουι στην Κεφαλονιά
είναι ένα ανεξίτηλο στίγμα στην Παγκόσμια Ιστορία.
Οφείλω όμως να σας πω
κ.Πρεσβευτά ότι οι εκδηλώσεις Μνήμης όπως γίνονται εκ μέρους του Ιταλικού
Κράτους απέχουν από την συνείδηση και συναίσθηση των κατοίκων της Κεφαλονιάς.
Οι Κεφαλονίτες και οι
Κεφαλονίτισες,θα το προσέξατε, απέχουν από τις εκδηλώσεις που διοργανώνετε.
Μετέχουν μόνο ,από
«υπηρεσιακό καθήκον» κάποιοι εκπρόσωποι των Αρχών και της Αυτοδιοίκησης ,αλλά
όχι οι κάτοικοι αυτού του Νησιού.
Ήμασταν από την άλλη πλευρά.
Κ. Πρεσβευτά βρεθήκαμε από
την άλλη πλευρά της Ιστορίας.
Όταν τον Δεκέμβρη του 1940 η
Μεραρχία Ακουι βρέθηκε στην Χιμάρα ,στην Βόρειο Ήπειρο, οι Κεφαλονίτες ήταν
στην 3η Μεραρχία Πεζικού,στην άλλη πλευρά του Ποταμού Σουσίτσα, στην
άλλη πλευρά του Όρους Κόκος.
Πέρασαν με την λόγχη ,πέρασαν
μέσα από το χιόνι και μπήκαν στην Χιμάρα μαζί με άλλους ,μαζί με όλους τους Έλληνες.
Άφησαν πολλοί τα κόκκαλα τους
εκεί.
78 Κεφαλλονίτες έχουν
καταγραφεί σαν πεσόντες στα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (Δ.Ι.Σ) .
Πολλοί έπεσαν στην Χιμάρα και
ποτέ δεν γύρισαν στην Κεφαλονιά.
Βρίσκονται ακόμα εκεί.
Θέλω όμως να δικαιολογήσετε
αυτήν την τιτάνια προσπάθεια, αυτόν τον υπέρ πάντων αγώνα.
Πολεμούσαν και έπεσαν όλοι
για την Ελευθερία της Πατρίδας μας, της Ελλάδας.
Είναι αλήθεια ότι η Μεραρχία Ακουι έχασε εκεί το 40% των Ανδρών της αλλά σας παρακαλώ να δικαιολογήσετε και να κατανοήσετε ότι εμείς πολεμούσαμε υπέρ Πατρίδος.
Δεν ήταν μόνο ο Φασισμός.
Είναι αλήθεια κ. Πρεσβευτά ότι
ήταν ο φασισμός.
Ήταν το αίτιο αυτής της
βαρβαρότητας αλλά δεν ήταν, φοβάμαι μόνο ο Φασισμός.
Δομοκός, Τσιότσιο, Σέρβια,
Οξυνιά Καλαμπάκας, Φάρσαλα, Ελασσόνα, Τσαρίτσανη ,Καστοριά και πιο πολύ και
πάνω από όλα:
Η σφαγή στο Δομένικο
Ελασσόνας.
Εκατοντάδες κύρια Νέοι
εκτελέστηκαν από τις Ιταλικές δυνάμεις κατοχής.
Χωριά κάηκαν και
λεηλατήθηκαν.
Και εδώ στην Κεφαλονιά οι
αγωνιστές του Μετώπου της Αλβανίας στις φυλακές του Αργοστολίου και πείνα για
τον Κεφαλονίτικο Λαό και στέρηση της Ελληνικής Γλώσσας ,της μουσικής,της
Ιστορίας μας,του πολιτισμού μας.
Η Ελλάδα κ.Πρεσβευτά ζήτησε
από την Ιταλία της Δημοκρατίας την έκδοση 74 Ιταλών εγκληματιών Πολέμου, αναγνωρισμένων
εγκληματιών πολέμου.
Κανείς δεν εκδόθηκε ποτέ!
Η Ιταλία ξεπέρασε τον Φασισμό
αλλά δεν τον διέγραψε.
Δεν εξέδωσε του εγκληματίες
αλλά τους συγκάλυψε.
Για αυτό μέσα μας παραμένει
ριζωμένο ότι δεν ήταν μόνο ο Φασισμός.
Αλλά εμείς ήμαστε Έλληνες.
Ερχόμαστε κ. Πρεσβευτά από μακριά.
Από το βάθος του χρόνου.
Ήμαστε Έλληνες και έχουμε
μέσα μας την Αλληλεγγύη, το
Άσυλο για τον Ικέτη.
Ήταν το 1943 η σφαγή, η
απάνθρωπη σφαγή τόσων Νέων Ανθρώπων.
Ήταν το ίδιο 1943 όταν οι
πεινασμένοι Κεφαλονίτες και Κεφαλονίτισες, οι βαθιά προσβεβλημένοι από μια
Ιταλική κατοχή, οι στερημένοι την Γλώσσα και την Σημαία και την Πατρίδα και την
Ελευθερία διέσωσαν 1000 έως 1300 κρυπτόμενους Ιταλούς Στρατιώτες και
Στρατιωτικούς που διέφυγαν της σφαγής.
Το 1/10 της δύναμης της
Μεραρχίας Ακουι διεσώθει κρυπτόμενο στο Κεφαλονίτικο σπίτι,σε μια καλύβα,ένα
αχυρώνα ,ένα κατώι ,μια σπηλιά.
Οι ίδιοι Κεφαλονίτες
φρόντισαν για την διατροφή αυτών των Ικετών.
Η περίπτωση του Αμος
Παμπαλόνι,γνωστή Παγκόσμια και ιδίως στην Ιταλία και εσάς,είναι δηλωτική του
Κεφαλονίτικου Έπους για την διάσωση όσων Ιταλών επέζησαν της σφαγής.
Το έπραξαν οι Κεφαλονίτες με
κίνδυνο της ζωής τους.
Ανέλαβαν τον κίνδυνο αλλά και
πλήρωσαν το Τίμημα.
«Ηχήστε οι σάλπιγγες»
Αυτοί οι πολλοί Ιταλοί που
διεσώθησαν και επέστρεψαν στο σπίτι τους,πίσω στην Ιταλία ακούμπησαν πάνω στην
Καρδιά ,την γενναιότητα και τον ανθρωπισμό χιλιάδων κατοίκων αυτού του Νησιού.
Πληρώθηκε τίμημα, τίμημα
βαρύ.
Σε μια ελιά κρεμάσανε στα
Φαρακλάτα κ.Πρεσβευτά τον
Στρατιώτη Άγγελο Κωνσταντάκη.
Ένα γιό Παπά που προστάτευσε
τον Αμος Παμπαλόνι.
Τα ονόματα δεν θα σας πουν
ίσως τίποτα:
Ο Ντίνος ο «Κουτρούλης»,ο
Χρήστος ο «Ρέμπελος», ο Νίκος ο «Μάμμος», ένας Παπάς και μια Παπαδιά που είδαν το
παιδί τους να το κρεμάνε σε μια ελιά επειδή προστάτευσαν και διέσωσαν έναν
Ιταλό Αξιωματικό.
Όλοι αυτοί βρίσκονται στο
Χωριό Φαρακλάτα της Κεφαλονιάς. Αναπαύονται στο Νεκροταφείο εκεί.
Πιστεύω κ.Πρεσβευτά πως οι
εκδηλώσεις μνήμης για την Σφαγή της Μεραρχίας Ακουι θα έπρεπε, θα οφείλατε να
ξεκινούν από εκεί.
Να τιμήσετε στο πρόσωπο αυτών
των γνωστών Νεκρών και Ηρώων των Φαρακλάτων τους τόσους Κατοίκους της
Κεφαλονιάς που βάλανε την ζωή τους σημάδι για να διασώσουν τον χθεσινό εχθρό
τους.
Εκεί να «ηχήσουν οι
σάλπιγγες» του τιμητικού Αγήματος της Ιταλικής Δημοκρατίας που αξίως
εκπροσωπείτε.
Με την Ελπίδα
Κ.Πρεσβευτά,
Με την Ελπίδα
η επόμενη επετειακή του Εγκλήματος εκδήλωση να
τύχει της προσωπικής σας φροντίδας και να τιμηθούν τότε οι Νεκροί αλλά και ο
Λαός της Κεφαλονιάς .
Με την Ελπίδα
μέχρι τότε,η αδρανούσα Αυτοδιοίκηση της
Κεφαλονιάς ή το Ελληνικό Κράτος ή όποιος
έχει Ιστορικά αντανακλαστικά να φιλοτεχνήσει μια απλή
Πλάκα Μνήμης των 78
Κεφαλλήνων που έπεσαν στην Αλβανία Υπέρ Πατρίδος Μαχόμενοι.
Με την Ελπίδα
η εκ μέρους της Ιταλίας έκφραση συγνώμης προς
τους Κεφαλλήνες για όσα δεινά προκάλεσε η Φασιστική Ιταλία στην Κεφαλονιά να
είναι ειλικρινής.
Σας χαιρετώ,
Κώστας Ζαπάντης


.jpg)
.jpg)









.jpg)








.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)




.jpg)