ΕΜΕΙΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Κάλεσα φίλο που για χρόνια έχει ασχοληθεί με την Αυτοδιοίκηση στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη.

Για χρόνια στο κουρμπέτι.

Μιλήσαμε και για τα μελλούμενα:

«Να δούμε τι θα κάνουμε και να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα με αποφασιστικότητα και ως εδώ και μη παρέκει και…»

Μαζί και άλλοι συνομιλητές όλοι της «Τρίτης ηλικίας».

«Χρειάζονται οργανωμένες κινήσεις και σχέδιο και να πάρουμε αποφάσεις…»

Τόνισε  όμως κάποιος πιο μυαλωμένος:

«Μάγκες δεν έχουμε πιά επιρροή στην «Δεύτερη Ηλικία».

Μυρίζουμε λίγο της χωματίλας»

Τι έννοια!

«Δεύτερη ηλικία!»

Κανείς και ιδίως καμία της Δεύτερης ηλικίας δεν μας παίρνει πιά τηλέφωνο σκέφτηκα.

Οι περισσότεροι διαφώνησαν:

«Μπα ήμαστε σφριγηλοί και επίκαιροι. Μπορούμε και τώρα και εμπρός!»

«Καλά» λέω «ας φάμε κάτι, τι λέτε να βάλει καμιά μπριζόλα τόμαχοκ;».

«Μπα είναι σκληρή, έχω τα δόντια μου. Μήπως έχει καμιά μακαρονάδα, κανένα παστιτσάκι;» απάντησαν οι συνομιλητές.

Παστίτσιο φάγαμε.

Φάνηκε πως η μπριζόλα και η «δεύτερη ηλικία» δεν είναι πιά για τα δόντια μας.

 

Τα χρόνια περάσανε και περνούν.

Τουλάχιστον όμως και εμείς «δεν είμαστε για τα δόντια τους»

Θα «φάνε» αυτές οι πληγές του Φαραώ ότι μπορούν αλλά όχι εμάς.

Η ΑΕΚ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Το πήραμε το Πρωτάθλημα.

Θα ήταν αμαρτία να το χάσουμε γιατί η Ομάδα ήταν καλύτερη ολόκληρη την χρονιά.

Όλα είναι το Γήπεδο.

Από τότε που η ΑΕΚ γύρισε στην Νέα Φιλαδέλφεια τα πράγματα αλλάξανε.

Δικό μας Γήπεδο, δικό μας προπονητήριο, Μουσεία, ένα «Σπίτι» της ΑΕΚ.

Γρήγορα Γήπεδο για τον Παναθηναϊκό στον Βοτανικό και για τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα.

Τότε θα αλλάξουν όλα και για αυτούς.

Τώρα όμως είναι η ώρα

Της ΑΕΚ!

Και τελικά ήμαστε πολλοί.

Δεν υπολόγιζα τόσους πολλούς τους και τις οπαδούς της ΑΕΚ στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη.

«Ξεμύτησαν» στο διαδίκτυο «ολούθε».

Και πολλοί «κρυπτοΑεκτζήδες».

 

 

 

ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ

Το ερώτημα δεν είναι το 1.000.000 ευρώ που παρέλειψε ο λογιστής του κ. Ανδρουλάκη να δηλώσει στο πόθεν έσχες του.

Είναι φανερό πως πρόκειται για λάθος.

Ούτε είναι πρόβλημα το ύψος της τραπεζικής κατάθεσης. Ασφαλώς ο κ. Ανδρουλάκης δικαιολογεί την νόμιμη ύπαρξη του ποσού.

Αλλού είναι το πρόβλημα:

Ένας υποψήφιος Πρωθυπουργός της Χώρας και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θεωρεί σωστό να διατηρεί τις καταθέσεις του σε Τράπεζα του Εξωτερικού;

Το μήνυμα προς τους Έλληνες και τις Ελληνίδες είναι:

«βγάλτε τα λεφτά σας έξω!Εδώ είναι μια ανασφαλής Χώρα»

Το ίδιο βέβαια ισχύει για όλους,τους πολλούς,Βουλευτές,άνδρες και γυναίκες,της Ελληνικής Βουλής που «βγάλαν τα λεφτά του έξω για τα ησυχότερα».

 

ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Ο Δήμαρχος Αργοστολίου με ανακοίνωση του και με αφορμή την τοποθέτηση του Δημοτικού Συμβούλου κ. Τρωιάννου σχετικά με την επανένταξη του κ. Σταύρου Σπαθή στο σύστημα μισθοδοσίας του Δήμου δηλώνει:

«δεν υπάρχει σύστημα συναλλαγής και ανταλλαγής, μη δίνεται η εντύπωση ότι υπάρχει κάτι ύποπτο και ιδιοτελές. Διαφάνεια, σεβασμός στους θεσμούς και τους Πολίτες…».

Ωραία.

Δικαιούνται όμως οι Πολίτες να πιστεύουν το αντίθετο.

ΑΙΓΑΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟΣ

 

Στην ΔΕΥΑΚ ο κ. Σταύρος Σπαθής τα έκανε «θάλασσα»

Ίσως για αυτόν τον λόγο τον επέλεξε ο ελέγχων το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμαρχος Θεόφιλος για Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου.

Σου λέει ο Θεόφιλος: «είναι ειδικός στα νερά»

Στην ΔΕΥΑΚ τα έκανε «θάλασσα»

Τώρα φοβάμαι θα τα κάνει «Αιγαίον Πέλαγος».

ΑΡΓΥΡΩΝΗΤΟΙ

Το φαινόμενο έρχεται από την Αρχαία Αθήνα και είναι γνωστό.

Τότε υπήρχαν «αργυρώνητοι» Ρήτορες.

Ο Δημοσθένης ,ο Δημάδης και άλλοι.Οι περισσότεροι.

Ρητόρευαν κατά τα συμφέροντα του «εργοδότη».

Αυτού που τους κατέβαλε το χρήμα.Τον «άργυρο»

Εξαγορασμένοι και τότε.

Τώρα στην Κεφαλονιά:

Ο Αργυρώνητος Τύπος!

Ηλεκτρονικές σελίδες εξαγορασμένες.

Άνθρωποι παραδομένοι για ψίχουλα.

Λυπάμαι πολύ που νέοι άνθρωποι με δυνατότητες ενσωματώνονται σε αυτό το σύστημα εξαγοράς και συναλλαγής.

Και στην Ιστορία δεν γράφεται ούτε ο εκμαυλιστής ούτε ο χειραγωγημένος.

Η «ΡΟΜΑΙΚΗ» ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΟΥΝΗΣ

Τον Φλεβάρη μια ομάδα Ρομά στην Κεντρική Πλατεία της Γαστούνης ξυλοκόπησαν ανελέητα τον Περιπτερά της Πλατείας που προσπάθησε να προστατεύσει τον Γιό του και την  περιουσία του από μια ομαδική επίθεση.

Το περίπτερο καταστράφηκε αφού λεηλατήθηκε και ο περιπτεράς κατέληξε στο Νοσοκομείο.

Η τοπική Αστυνομία και οι αρμόδιες Αρχές «επελήφθησαν» του γεγονότος.

Μετά από 40 μέρες περίπου ο ίδιος επαγγελματίας και οικογενειάρχης επιχείρησε να ανασυγκροτήσει τον εαυτό του ανοίγοντας ένα κατάστημα εμπορικό στην ίδια Πλατεία της Γαστούνης.

Λίγες μέρες πριν τα εγκαίνια του καταστήματος του αυτό πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς από «αγνώστους» πλην γνωστούς δράστες.

Η τοπική Αστυνομία και οι αρμόδιες Αρχές «επελήφθησαν» ξανά και αυτού του γεγονότος.

Ένα σοβαρό Κράτος θα αποζημίωνε αμέσως τον Πολίτη γιατί δεν μπόρεσε να τον προστατεύσει.

Στην πραγματικότητα δεν ήθελε να τον προστατεύσει.

Κάνει βήματα προς τα πίσω η Πολιτεία και δίνει χώρο για την εγκαθίδρυση της «Ρομαικής» Αυτοκρατορίας της Γαστούνης.

Λένε πολλοί: «δεν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου» που κάθε μέρα παίρνει διαστάσεις και πέραν της Γαστούνης και της Ηλείας.

Κάποιοι άλλοι λένε: «μην μας αποδοθεί το στίγμα των διακρίσεων»

Υπάρχει τρόπος.

Υπάρχει το μοντέλο ενσωμάτωσης των Ρομά στην Ευρώπη.

Εκπαίδευση, στέγαση, επιμόρφωση, δουλειά!

Στην Ελλάδα βρισκόμαστε στην εποχή ακόμα των «επιδομάτων».

Επίδομα ενοικίου, επίδομα φτώχειας, επίδομα επιμελούς εκπαίδευσης, επίδομα θέρμανσης, εγγυημένο εισόδημα…

Μέχρι να δούμε σαν Κράτος σοβαρά το ζήτημα ας συνδέσουμε αυτά τα επιδόματα με την εγκληματικότητα.

Όποιος καταδικάζεται αμετάκλητα για συγκεκριμένες πράξεις όπως η ληστεία, η απάτη, η κλοπή, η διακίνηση ναρκωτικών και άλλες να εκπίπτει του δικαιώματος λήψης επιδομάτων.

Υπάρχει το πρόσφατο παράδειγμα οικογένειας Ρομά στην Λάρισα που  φέρεται να λαμβάνει κάθε λογής επίδομα ως «σκηνίτες» ενώ κατοικούσαν σε Βίλα με ελικοδρόμιο.

Μια προσέγγιση του ζητήματος με τέτοιους όρους ίσως να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο μέλλον.

Μέχρι τότε η Κυβέρνηση πρέπει να προστρέξει προς αποζημίωση του κατεστραμμένου εμπόρου της Γαστούνης αναγνωρίζοντας πως έχει πέσει θύμα της Κρατικής αδυναμίας και αδράνειας.

 

Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΙΡΑΝ

Ο  παντελώς επικίνδυνος Πρόεδρος των ΗΠΑ κ.Τραμπ θεωρεί ότι κάνει εμπάργκο στο Ιράν απαγορεύοντας την ναυσιπλοΐα σε πλοία Ιρανικών συμφερόντων μέσω των Στενών του Ορμούζ.

Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα καταστρέφει και την οικονομία της Αμερικής μαζί με την καταστροφή της Παγκόσμιας οικονομίας.

 

Αλλά «ο Θεός αγαπάει το Ιράν» σε θεμιτή παραλλαγή της ταινίας του Σμαραγδή : «ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι».

Στον ίδιο χώρο που έδρασε ο Βαρβάκης στην Κασπία Θάλασσα.

Στο ίδιο Λιμάνι, το Άστραχαν.

Μέσω κύρια του Λιμανιού του Άστραχαν η Ρωσία τροφοδοτεί το Ιράν με τρόφιμα,στάρι, ανταλλακτικά, όπλα και ότι άλλο μπορεί και χρειάζεται το Ιράν.

Μέσω της Κασπίας Θάλασσας που χωρίζει αλλά και συνδέει την Ρωσία με το Ιράν.

Στον Πόλεμο της Ουκρανίας η διαδρομή γινόταν αντίθετα.

Το Ιράν τροφοδοτούσε κυρίως με ντροουν την Ρωσία.

Ένας Πόλεμος ανάμεσα στο Ιράν και τον αφελή Τραμπ.

Ένας Πόλεμος ανάμεσα στην Ουκρανία και την Ρωσία που και οι δύο πόλεμοι ανατροφοδοτούνται μέσω της Κασπίας Θάλασσας.

Για αυτό δυστυχώς μπορούν να διαρκέσουν

 

 

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ!

Ποιος κρυβόταν πίσω από το σκουλήκι με καύκαλο!

Εξαρθρώθηκε εγκληματική οργάνωση!

Συλλήψεις!!!

 

Απίστευτη τροπή πήρε η υπόθεση του σκουληκιού με καύκαλο που αποκάλυψε ο Πρόεδρος Πόρου με μοναδική στην Ιστορία δήλωση του.

Όλα ξεκίνησαν όταν χθες οι κάτοικοι των Τζαννάτων, της Αγίας Ειρήνης και των Καμπιτσάτων δέχτηκαν σειρά τηλεφώνων από δήθεν εκπροσώπους του Δήμου.

Οι άγνωστοι τότε τηλεφωνητές που εμφανιζοντο σαν στελέχη της Δημοτικής Αρχής προέτρεπαν του Κατοίκους, οι περισσότεροι μεγάλης ηλικίας να σπεύσουν στου Αμπελά την Βρύση και εκεί να εναποθέσουν ότι μεταλλικό πολύτιμο έχουν και μετρητά!

Σύμφωνα με τα τηλεφωνήματα το Σκουλήκι με καύκαλο αφού έφαγε το Γήπεδο Τζαννάτων ξεπατωτά, πλέον λόγω της πείνας του έχει αρχίσει να τρώει «σίδερα» και, όντας τεραστίων διαστάσεων κινείται στην Βρύση στα Τζαννάτα.

 

 

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ

Επειδή  το σκουλήκι με καύκαλο είναι υδρόφιλο οι αρμόδιοι απευθύνθηκαν στον αρμόδιο για τα νερά Πρόεδρο της ΔΕΥΑΚ που ήταν από ημερών αραχτός σε 4 καρέκλες στον Παντελή.

Ο Αργύρης διακόψας τον προβληματισμό του για το πως θα αυξήσει τα έσοδα του στην ΔΕΥΑΚ προς όφελος όλων, προέβη σε εκπόνηση ιδιοφυούς σχεδίου:

«Θα πάτε οι μισοί από κάτου, οι άλλοι μισοί από πάνου και όπως φανεί το σκουλήκι με καύκαλο θα το γραπώσετε.

Εγώ θα βρίσκομαι εδώ να σας καμαρώνω».

 

ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟΥ ΑΜΠΕΛΑ ΤΗΝ ΒΡΥΣΗ

 

Έντρομοι οι κάτοικοι της περιοχής προσέτρεξαν στου Αμπελά την Βρύση μεταφέροντας ότι μεταλλικό και πολύτιμο είχαν.

Επειδή από μετρητό η περιοχή «βαστάει γερά» πήγαν εκατομμύρια αλλά και ο κάθε ένας ότι  μπορούσε:

Ο Πέπος πήγε το βίτζι του καϊκιού μαζί με τις ανέμες, ο Μανάβης μια παλιά φρέζα που έχει να την δουλέψει τουλάχιστον 20 χρόνια, ο Μπουσκούτσης έφτασε να πάει μέχρι και το καζάνι του τυροκομείου!

Ότι μπορεί να φανταστεί ο κάθε ένας. Μέχρι και τσιμπιδάκια μαλλιών, κάτι αιρκοντίσιον, ένα παλιό μηχανάκι, μια βέσπα…

 

 

ΦΑΝΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΝΥΧΤΑ!

Ενώ όλοι περίμεναν την εμφάνιση του σκουληκιού με καύκαλο και οι δυνάμεις Τάξης είχαν εφαρμόσει το σχέδιο στην εντέλεια τότε φάνηκε μέσα στην Νύχτα!

Ένα θερίο μοναχό!

Ένα παμφάγο ον!

Στο πέρασμα του έτρωγε ότι έβρισκε μέχρι και μια κορομηλιά στην άκρη του Καμπιτσοπόταμου την έφαγε μαζί με τα μούσμουλα και τον κορμό και την ρίζα!

Μόλις έβαλε το γλοιώδες σκουληκίσιο χέρι του πάνω στον σωρό με τα μετρητά ορμούν τα Σώματα Τάξης να πιάσουν το σκουλήκι με καύκαλο.

Σαν αίλουρος πετάχτηκε μέσα στο ποτάμι αλλά φευ για τον σκούληκα και ευτυχώς για την Κοινωνία κόλλησε λόγω και του ειδικού του βάρους μέσα στην λάσπη του ποταμιού και εκεί τον συνέλαβαν!

 

ΔΡΑΚΟΣ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΟΣ

 

Η περιοχή του Αρακλίου έχει παράδοση σε τέτοιου είδους φρικαλέα και αλλόκοτα όντα.

Πριν 600 χρόνια είχε εμφανιστεί στην ίδια περιοχή ένας «Δράκος Παμμέγιστος χωρίς καύκαλο»

Αυτός o Δράκος έτρωγε τον άμπακο.

Από γίδια και πρόβατα μέχρι ανθρώπους.

Αυτή η Ιστορία, αυτή η παράδοση της περιοχής σε τέτοια μοναδικά όντα αύξησε τον φόβο και τρόμο των κατοίκων.

Τελικά το «σκουλήκι χωρίς καύκαλο» οδηγήθηκε στην Αστυνομία Πόρου και εκεί αποκαλύφθηκε…

 

 

ΧΕΛΩΝΟΝΙΤΖΑΚΙ

Πρόκειται για «χελωνονιτζάκι» από την Κίνα που το εισήγαγε κρυφίως στην περιοχή επαγγελματίας που έχει καταστεί ο φόβος και τρόμος των κατοίκων λόγω της ανελέητης συμπεριφοράς και κριτικής του.

Το φούσκωσε με τρόμπα επί 10 ημέρες λόγω του μεγέθους του και εν τέλει κρυπτόμενος πίσω από της δάφνες στου Αμπελά την Βρύση προσπάθησε να ενθυλακώσει την μετρητούρα κυρίως.

 

ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ

Πρόκειται για τον γνωστό και από άλλες ενέργειες του Μπαμπη Ρωμάνο που βρίσκεται πίσω από αυτήν την άθλια σκευωρία.

 Πιεσθείς αρκούντως ομολόγησε:

«Ναι εγώ βρίσκομαι πίσω από το σκουλήκι με καύκαλο»

Είμαι ο εμπνευστής όλης αυτής της Ιστορίας. Με βοήθησαν και άλλοι που έχουμε τους ίδιους στόχους αλλά τους οποίους τώρα δεν θέλω να κατονομάσω»

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΑΙΤΙΩΝ

Τελικά παρά την εγκληματική του ενέργεια που ενέβαλε σε περιπέτειες τον εργώδη Πρόεδρο Πόρου αλλά και διατάραξε την γαλήνη του οραματιστή Προέδρου Αργύρη, ο δράστης αφέθηκε ελεύθερος!

Δήλωσε ενώπιον του Ανακριτή ότι σκοπός του όλου εγχειρήματος ήταν να μαζευτούν χρήματα να αγοραστεί ο Πινέδα για τον Ολυμπιακό.

Έτσι λόγω μη ταπεινών αιτίων δράσας αφέθη ελεύθερος.

Ατυχώς για τον Τόπο.

ΡΕΝΤΙΚΟΛΟ

 

Τον πήρε τηλέφωνο χαρούμενος ο Πρόεδρος Οδυσσέας τον Δήμαρχο.

«Δήμαρχε μου, ξάδελφε και σωτήρα μου, τον πιάσαμε τον ένοχο. Ολα ήταν σχέδιο των αντίθετων και αυτού του κτήνους του Μπάμπη. Αλλά τώρα όλα καλά, ο Λαός πανηγυρίζει που αποκαλύφθηκε η πλεκτάνη»

 

Κατάλαβε ο Θεόφιλος.

«Άκου Πρόεδρε ξάδελφε και αμπελοκαλλιεργητή μου.

Μην κοιμάσαι μπρούμητα γιατί βλέπεις φαίνεται όνειρα ονειρεμένα.

Γίναμε ολωσδιόλου ρεντίκολο.

Καλύτερα ζώσου με το χλοοκοπτικό και πάνε κόψε τα χορτάρια στο «λογγάρι» στα Τζαννάτα»

Και έτσι τα πράγματα έγιναν .

Και ζήσαμε εμείς καλά και το σκουλήκι με καύκαλο καλύτερα.

ΑΙΣΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΕΒΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΩΝ!

Χθες 8-Μαίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρα γιορτασμού

 

Του Γαϊδάρου!

 

Αυτού του ευγενούς όντος .

 

Ουδείς των Δημάρχων της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης.

Ουδείς των Αντιπεριφερειαρχών εξέδωσε και μας απέστειλε  μια ευχετήρια ανακοίνωση.

 

 

Ουδείς!

 

Αίσχος!

 

Ως «Κεφαλονίτης Ονος» εκφράζων την αγανάκτηση και άλλων, πολλών, Γαϊδάρων της Κεφαλονιάς διαδηλώνω την θλίψη μου.

Αυτή η έλλειψη σεβασμού θα απαντηθεί και θα τιμωρηθεί στο μέλλον.

 

 

ΔΕΝ ΖΗΜΙΩΣΑΜΕ ΠΟΤΕ

Κάθε Μήνα είχαμε τότε στον Δήμο τον Πρόννων συνέλευση σε κάθε Τοπική Κοινότητα.

Συγκέντρωση των Κατοίκων με παρουσία του Δημάρχου και των Μελών του Συμβουλίου.

Κάθε Μήνα.

Και σχεδόν κάθε μέρα, μάλλον κάθε μέρα περνούσε από κάθε Χωριό κάποιος από την Διοίκηση του Δήμου.

Είχαν μάθει οι Συμπολίτες μας.

Περίμεναν στο Καφενείο πότε θα περάσουν «τα Παιδιά»

Ένα παράπονο, ένα αίτημα, λίγο γκρίνια, να φτιάξουμε ένα δρόμο, το νερό που χάνεται σε κάποια βλάβη, μια λάμπα που δεν άναβε.

Άλλοτε συμφωνούσαμε, άλλοτε διαφωνούσαμε, κάποιες φορές το αίτημα υπερέβαινε τις δυνατότητες μας.

Πάντως προσπαθούσαμε.

Αυτό θέλανε: Κάποιος να είναι δίπλα τους.

Ποτέ δεν ζημιώσαμε από αυτές τις συναντήσεις.

Τώρα στα Χωριά κανείς!

Είναι ζήτημα Δημοκρατίας.

Είναι έλλειμα Αυτοδιοίκησης.

 

 

Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΝΟΣ

 

Το 1998 όταν Κατέβαινα για Δήμαρχος στους Πρόννους βρέθηκα στα Ανδρεολάτα.

Ένα όμορφο μικρό Χωριό στην Τοπική Κοινότητα του Ξενόπουλου. Ενα Χωριό στην άκρη.

Καλοκαίρι.

Στο ερημωμένο Χωριό τότε υπήρχαν λίγοι καλοκαιρινοί επισκέπτες.

Ανάμεσα τους και ένα μικρό κοριτσάκι 5-6 χρόνων.

Μίλησα με τους λιγοστούς Μόνιμους κατοίκους και τους συμπατριώτες που το Καλοκαίρι τους είχε φέρει πίσω στο Χωριό.

Τα είπαμε.

Ρώτησα κάποια στιγμή το κοριτσάκι:

«Πες μου τι θα ήθελες εδώ στο Χωριό;»

«Να έχει κάποιο παιδάκι να παίζω» μου απάντησε.

Ένα παιδί ζητούσε.

Ένα παιδί σαν και αυτήν.

Τα χρόνια περάσανε. Δεν βγήκα τότε Δήμαρχος.

Βγήκε ο Αντρέας.

Αργότερα είχα την τύχη και την Τιμή να διατελέσω τελευταίος Δήμαρχος στους Πρόννους.

Πήγα πολλές φορές στα Ανδρεολάτα μέχρι το 2010 που ο κύκλος αυτού του σπουδαίου Δήμου έκλεισε.

Κράτησα μέσα μου το μικρό κοριτσάκι των Ανδρεολάτων που δεν το συνάντησα ποτέ αν και το αναζήτησα.

Μετά από χρόνια περίπου το 2020 πήγα στα Ανδρεολάτα ξανά.

Είχαν περάσει 10 και περισσότερα χρόνια από το κλείσιμο του Δήμου των Πρόννων.

Πήγα με έναν φίλο.

Ο μόνος άνθρωπος που συνάντησα ήταν ο Στάθης Αγγελάτος.

Ένας μέγας καλλιτέχνης, εφαρμοστής στο ξύλο και ζωγράφος.

Τα είπαμε. Ήπιαμε νερό.

«Κώστα από τότε που ερχόσασταν δεν έχουμε δει κανέναν από τον Δήμο. Δεν ξέρουν αν ζούμε ή πεθάναμε»

Έφυγα με τον ίδιο πόνο.

Τότε το κοριτσάκι, τώρα ο Στάθης.

Ο ίδιος Πόνος.

Μια έρμη Πατρίδα.

 

 

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ «Όμικρον»

 

Έπεσα θύμα της ορθογραφίας.

Έγραψα  «συνομωσία» αλλά και «συνωμοσία».

Συνωμοτήσαν εναντίον μου και εναντίον της Γλώσσας:

Το «Ο» με το «Ω».

Πρόκειται για διπλή γραφή αν και που η «συνωμοσία» είναι η ορθότερη κατά αυτούς που ξέρουν Ελληνικά.

 

 

ΚΑΝΤΗΛΑΝΑΦΤΕΣ

 

Το ζήτημα είναι η Δημοκρατία.

Όταν οι Δήμοι δεν συνομιλούν με τους Δημότες.

Όταν ποτέ ο Δήμαρχος δεν προκαλεί μια συζήτηση με τους Κατοίκους, να αναζητήσει τις σκέψεις και τις προτάσεις τους.

Όταν δεν τους ενδιαφέρουν οι απόψεις των Πολιτών αλλά μόνο το πως θα γαντζωθούν πίσω από το Ράσο.

Πως θα εμφανίζονται ακόλουθοι του Δεσπότη και του Κλήρου σαν κανονικοί καντηλανάφτες.

Όταν για τους κρατούντες το ζητούμενο είναι μόνο μια φωτογράφιση, μια δεξίωση και μια ανακοίνωση διά του Τύπου

 

Τότε βρίσκει ευκαιρία ο κάθε «παράγοντας» να βγαίνει και να ψάχνει για σκουλήκια με καύκαλο.

Είναι η Αυτοδιοίκηση στο πιο χαμηλό επίπεδο.

 

ΕΚΑΨΕ ΚΑΡΔΙΕΣ

Αυτό το σκουληκάκι που βγήκε μέσα από το φαράγγι στον Πόρο και τα πήρε όλα αμπάριζα.

Αυτό το γλυκούλη, πανέμορφο και φαγανό σκουλήκι που το παρουσιάσαμε «ζωντανό».

Αυτό το θαύμα της φύσης.

Έκαψε καρδιές.

Μου λένε:

«ρε ήσαστε για το τρελοκομείο. Τι κάθεστε και φτιάχνετε;»

Κοιτάξτε δεν ήμαστε Κεφαλονίτες του συρμού.

Ήμαστε Κεφαλονίτες κανονικοί .

 

Εξ αυτού:

Για το μουρλοκομείο ήμασταν πάντα, απλά το κρύβαμε.

 

 

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

 

Τελικά πρόκειται για μια πρωτοφανή συνωμοσία.

Η συνομωσία των εντόμων:

Παλαιότερα βγάλανε ανακοίνωση όταν έγινε ο Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, η Χωματερή, «μπουρλότο».

«Μια σφήγκα έφαγε τον Φύλακα και πήγε στο Νοσοκομείο και τότε την μπήξανε την φωτιά».

Τώρα στο Γήπεδο στα Τζανάτα:

«το έφαγε ένα σκουλήκι με καύκαλο».

Η συνωμοσία των εντόμων:

Σφήγκα στην Χωματερή, σκουλήκι με καύκαλο στο Γήπεδο και ακρίδες...

Πολλές ακρίδες πέσανε παντού και δεν αφήσανε κολυμπηθρόξυλο.

 

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Τον λυπάται η ψυχή μου τον Θεόφιλο.

Όχι για άλλο λόγο αλλά γιατί είναι ικανοί αυτοί οι αυλοκόλακες να τον γελοιοποιούν κανονικά και διαρκώς.

Και καλά αυτοί οι «δηλωσίες» δεν έχουν επίγνωση της ζημιάς που του κάνουν του Θεόφιλου αλλά πλέον ο δρόμος για τον Δήμαρχο είναι ένας και μοναδικός.

Μονόδρομος!

Αμέσως να παρουσιάσει ένα σχέδιο για την αποκατάσταση του Γηπέδου.

Θέλει πλαστικό, συνθετικό τάπητα, θέλει από κόντρα πλακέ, θέλει από νάιλον, από ότι έχει στο κεφάλι του αλλά…

Αμέσως να προχωρήσει στην αποκατάσταση του Γηπέδου Τζανάτων, του αγωνιστικού χώρου και των εγκαταστάσεων.

Αμέσως!

Και να πάει στον Πόρο να μάσει όλους όσους τον καταστρέφουν με τις θλιβερές δηλώσεις.

Να τους πει δηλαδή :

«μην μιλάτε αντ'εμού και δι΄εμέ. Φτάνει».

 

 

ΑΙΓΙΑΛΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑ

 Από την άλλη μεριά και αν ο Δήμος δεν είναι ικανός ούτε για αυτό.

Για να αποκαταστήσει δηλαδή το Γήπεδο που έφτιαξαν άλλοι, άλλοτε, τότε ας βρει άλλη δικαιολογία.

Αυτή με το «σκουλήκι με καύκαλο» είναι εντελώς γελοία.

Ας πει κάτι άλλο.

Για παράδειγμα στον Πόρο δεν κάνει τίποτα με το πρόσχημα:

«Δεν έχω Αιγιαλό και παραλία»

Ας πει και για το Γήπεδο το ίδιο:

«Δεν έχω Αιγιαλό και παραλία»

Θα μου πείτε:

«Μα το Γήπεδο απέχει 5 χιλιόμετρα από την Θάλασσα!»

Δεν πειράζει.

Θα πει δεν έχω Αιγιαλό και παραλία και…

Θα το επιβεβαιώσει και ο Πρόεδρος Πόρου με νεότερη ανακοίνωση του.

Αυτός είναι ικανός να πει και να δικαιολογήσει οτιδήποτε.

 

 

ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ

Οι ανακοινώσεις της Αντιπολίτευσης για το χάλι του Γηπέδου δεν είναι αποδεκτές τουλάχιστον από εμένα.

Δεν αρκεί μια ανακοίνωση διά του τύπου.

Μετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Να το θέσουν θέμα προς συζήτηση.

Να δοθεί άμεσα λύση.

Δεν μπορεί η αντιπολιτευτική τους δράση να εξαντλείται σε ζητήματα μικρής ή μηδενικής σημασίας.

Ας θέσουν τα ζητήματα των Πρόννων όπως τα έχει περιλάβει ο Δήμαρχος στο Πρόγραμμα του προεκλογικά.

Εκεί να δώσει απαντήσεις.

Γιατί δεν προχωρά τίποτα στους Πρόννους;

Γιατί διαρκώς βρίσκει μια δικαιολογία για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα;

Εκεί και εμείς σαν απλοί πολίτες σε μια αναγκαία συζήτηση.

Η Αντιπολίτευση πρέπει να πείσει ότι υπάρχει λόγος να την υποστηρίξουμε στο μέλλον.

ΤΟΥΣ ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΕΝΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙ ΜΕ ΚΑΥΚΑΛΟ!

Θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν τόσο θλιβερό.

Ο Πρόεδρος του Πόρου αγαπητός κ. Οδυσσέας Γαλιατσάτος έβγαλε ανακοίνωση «ξεπλύματος» του Εξάδελφου, ευεργέτη και Δημάρχου του, Θεόφιλου Μιχαλάτου.

«Μας έφαγε το Γήπεδο στα Τζαννάτα ένα σκουλήκι με καύκαλο».

Είπε ο Πρόεδρος που έχει εκλεγεί για να προστατεύει  τα συμφέροντα του Πόρου.

Χάριν της Ιστορίας:

Αρχές του 1990 όταν ήταν κοινοτάρχης ο Μάκης Μεταξάς το ηγουμενοσυμβούλιο της Μονής Άτρου, ο μακαριστός Μητροπολίτης Σπυρίδωνας και ο Πρωτοσύγκελος Γεράσιμος Φωκάς παραχώρησαν μετά από αίτημα του Κοινοτικού Συμβουλίου το χώρο του γηπέδου στα Τζαννάτα, στην θέση «Περάτης» στην κοινότητα Πόρου.

Επί κοινότητας Πόρου τη δεκαετία του 1990 έγιναν οι αρχικές μελέτες για την  κατασκευή γηπέδου ποδοσφαίρου με στίβο και κερκίδες και ανατέθηκε στην μελετητική ομάδα ΧΩΡΟΔΟΜΗ. 

Το αρχικό «ξερό» γήπεδο, το 1998 έγινε το πρώτο με φυσικό χλοοτάπητα στην Κεφαλονιά. Κύρια με προσπάθεια της ομάδας και δραστήριων συμπολιτών μας τότε. Σε μια εποχή που το σκουλήκι με καύκαλο δεν είχε επιπέσει ακόμα στην περιοχή.

Επί Δημαρχίας του Αντρέα Ζαπάντη ο φάκελος με τροποποίηση των μελετών εντάχθηκε στο πρόγραμμα αθλητικών εγκαταστάσεων για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004.

Στην συνέχεια, πάντα με ομόφωνες αποφάσεις όλων, επί Δημάρχου Μάκη Μεταξά-Αγγελετάτου και στην συνέχεια στην «κακοθύμητη» περίοδο που ήμουν Δήμαρχος το Γήπεδο ολοκληρώθηκε.

Με πίστωση 165.000 ευρώ κατασκευάστηκε ο χλοοτάπητας, τα έργα άρδευσης, η περίφραξη και αγοράστηκε ο αναγκαίος αθλητικός εξοπλισμός.

Παράλληλα έγινε αποχωμάτωση του περιβάλλοντα χώρου, διαμορφώθηκε χώρος στάθμευσης, κατασκευάστηκε τσιμεντένιος διάδρομος επικοινωνίας ενώ τσιμεντοστρώθηκε και ο δρόμος σύνδεσης του Γηπέδου με τον Επαρχιακό δρόμο.

Αυτά το 2008.

Για χρόνια το Γήπεδο ήταν τόπος άθλησης και χαράς.

Μετά ήρθε το «σκουλήκι με καύκαλο».

Ένα «σκουλήκι που έφαγε» και τα πορτοπαράθυρα, την στέγη αλλά και τον Πόρο ολόκληρο.

Ένα «σκουλήκι με καύκαλο» που κατατρώει το μέλλον του Πόρου.

Ο ΨΗΛΟΣ

 

Όταν έπαιζε ο Αντώνης Αντωνιάδης στον Παναθηναϊκό, γιατί μόνο εκεί στην πραγματικότητα έπαιξε,τον αποκαλούσαμε «αγγούρι» εμείς οι άλλοι.

Έμεινε όμως σαν «ο ψηλός».

Σέντερ-φορ με ύψος 1,90.

Του την έδινε και ο Μίμης Δομάζος στο πιάτο την μπάλα.

«Πάρε-βάλε».

Και το έβαζε ο Αντώνης.

Τι ψηλός, τι αγγούρι τον αγαπήσαμε όλοι τον Αντώνη.

Χθες στην Λεωφόρο, με κρύο, με προβλήματα υγείας, κουκουλωμένος με ένα κασκόλ.

Ο Αντώνης.

Βάζελος πιστός.

Ζει για τον Παναθηναϊκό.

Δεν κερδίσαμε χθες. Θα χρειαστεί να περιμένει η ΑΕΚ και να είναι πιο σοβαρή.

Αλλά αρκεί που είδαμε τον Αντώνη να αγαντάρει.

Και Θρακιώτης από την Ξάνθη ,άρα τον αγαπάω δυο φορές.

ΜΑΤΗΝ ΑΓΩΝ

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τον αγώνα που κάνουν στο Ληξούρι.

Η σύμπασα αντιπολίτευση για να αλλάξει μια κατά την γνώμη μου κουρασμένη Δημοτική Αρχή.

Αλλά είναι ένας «Μάτην Αγών»

Ένας αγώνας ανώφελος.

Το Ληξούρι χωρίς δικούς του πορους δεν μπορεί να πάει πουθενά.

Η Σάμη έχει τις Λίμνες, τον Μύρτο, το Φισκάρδο, την Ασσο.

Τα Λιμάνια στην Σάμη, στην Αγία Ευφυμία.

Το Αργοστόλι έχει το Νερό στους Πρόννους, τις Λίμνες.

Το Λιμάνι του Πόρου, την Λάσση, τον οργανωμένο τουρισμό στην Σκάλα, τον Κατελειό.

Έχει την κρουαζιέρα.

Το Ληξούρι;

Από που θα διαμορφώσει «ίδιους πόρους»;

Με παρακάλια στα Υπουργεία και «κουμπαριές» δεν γίνεται τίποτα.

Ζητήθηκε και έγινε Δήμος το Ληξούρι αλλά τώρα ο αγών δεν γίνεται για «το χρυσόμαλλο δέρας».

Τέτοιο «δέρας» φοβάμαι δεν υπάρχει στο Ληξούρι.

Είναι «μάτην αγών».

 

ΠΙΑΤΕΛΑ 

Βέβαια και αυτοί που έχουν, οι Δήμοι που έχουν πόρους ,από την άλλη μεριά έχουν κάνει αυτούς τους πόρους:

Πιατέλα!

Σε ιδιώτη τα σκουπίδια.

Σε ιδιώτη το νερό.

Σε ιδιώτη τα Λιμάνια.

Με το ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ένας εργολάβος από την Λιβαδιά, μια εταιρία στα Λιμάνια χωρίς κανένα έλεγχο, συμβάσεις για το νερό και την αποχέτευση.

Παντού ο καλός ο μάστορας!

Έτσι, είναι αλήθεια, πως οι πώροι περνάνε μέσω των «μαστόρων» στους ιδιώτες και οι Δήμοι που θα μπορούσαν να μεγαλουργήσουν στρέφονται πάλι και πάντα στους Δημότες με σύνθημα:

«Δώστε γιατί δεν βγαίνουμε».

 

 

ΜΕ ΜΙΖΑ

Το ερώτημα τίθεται αμείλικτα:

«Μα γιατί συμβαίνουν όλα αυτά στην Αυτοδιοίκηση; Γιατί δίνουν στους ιδιώτες κάθε τι που παράγει κερδος;

Γιατί χαρίζουν την Δημοτική περιουσία»

Κοιτάξτε.

Η Αυτοδιοίκηση είναι σαν τον αυτοκίνητο.

Και τα δύο δουλεύουν με μίζα.

ΑΠΛΕΣ ΟΔΟΝΤΟΚΡΕΜΕΣ

Ναι! Επιτέλους!

Αυτός ο Ανδρουλάκης ετοιμάζει να λανσάρει την επάνοδο της Θοδώρας Τσάκρη στο « Κόμμα Ανδρουλάκη» !

Αν γίνει και αυτό θα τρελαθούμε από την χαρά και το γέλιο.

Η Θοδωρούλα με τον Ανδρουλάκαρο!

Τότε όλες οι άλλες προσχωρήσεις θα είναι «απλές οδοντόκρεμες» όπως έλεγε η επιτυχημένη διαφήμιση οδοντόκρεμας στην δεκαετία του 1990.

Γιατί πως να το κάνουμε η Θοδώρα είναι:

«Η οδοντόκρεμα!»

Μεταγραφή «κρέμα».

Από το πάνω ράφι.

Η «ΡΕΑΛ ΠΟΡΟΥ»

Λένε οι παράγοντες του Δήμου και της Περιφέρειας που πάνε στον Πόρο μόνο στα Καρναβάλια, την Πρωτομαγιά και γενικά όταν έχει φαγοπότι:

«Μα δεν έχετε ομάδα στον Πόρο για αυτό δεν φτιάχνουμε το Γήπεδο»

Εννοούν τον Γήπεδο «χωράφι» που αφήσανε να ρημάξει στα Τζαννάτα.

Αυτό το Γήπεδο που φτιάχτηκε με αγώνα και σήμερα γινόμαστε Πανελλήνια ρεζίλι.

Άκου: «Δεν έχετε ομάδα;»

Να μεταφερθεί η Ρεάλ από την Μαδρίτη στο Πόρο τώρα!

Αυτοί χρειάζονται να δουν την «Ρεάλ Πόρου» για να κόψουν το χορτάρι στο Γήπεδο.

Απορώ πως δεν τους  διώχνουν κλωτσηδόν;

Υπάρχει βέβαια από την άλλη μεριά και ο εκμαυλισμός που στις μέρες μας είναι ανίκητος.

 

ΚΑΡΠΑΖΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ

 

Τους κάνουν πλάκα!

Είδαν οι επαγγελματίες πως πρόκειται για καρπαζοεισπράκτορες στον Δήμο στο Αργοστόλι και τους πήραν στο καλαμπούρι.

Παίρνουν τα ποδήλατα και τα ηλεκτρικά πατίνια που προορίζονται δήθεν για την καλύτερη κυκλοφορία στην Πόλη και τα παρκάρουν μπροστά από τα μαγαζιά τους καπαρώνοντας θέσεις στάθμευσης!

«Δεν φταίμε εμείς είναι τα ποδήλατα και τα πατίνια του Δήμου και τα παρκάρανε εδώ μπροστά» λένε οι πονηράκηδες επαγγελματίες .

Έτσι οι Ξενοδόχοι πιάνουν θέση μπροστά και δίπλα από τα Ξενοδοχεία τους, οι καφετζήδες και οι εστιάτορες μπροστά από τα μαγαζιά τους και πάει  η δουλειά πρίμα.

Που να μιλήσουν οι Δημαρχαραίοι που στόμα έχουν και λαλιά δεν έχουν.

«Μα δεν έχουμε Δημοτική Αστυνομία» ψελλίζουν,

 όταν τα πράγματα σφίγγουν.

Βούληση και δύναμη δεν έχουν και προσπαθούν να κάνουν την ομελέτα χωρίς να σπάσουν τα αυγά.

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ - 1976 ΕΝΑΣ ΤΥΧΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

 

Την Πρωτομαγιά του 1976.

Τότε ήμουν 20 χρόνων.

Το τηλέφωνο κτύπησε μέσα στην Νύκτα.

Ήταν από την Οργάνωση του ΠΑΣΟΚ στο Μπραχάμι.

«Τρέξτε στην Βουλιαγμένης. Σκοτώθηκε ο Αλέκος Παναγούλης!»

Να γίνει περιφρούρηση του χώρου μέχρι να έρθουν από το Κόμμα.

Η αίσθηση ήταν πως ο θάνατος του Αλέκου Παναγούλη ήταν τουλάχιστον ύποπτος.

Μια ράμπα ενός συνεργείου αυτοκινήτου στην κατεύθυνση προς την Ηλιούπολη και την Γλυφάδα.

Εκεί βρέθηκε το αυτοκίνητο του Παναγούλη.

Ενας «τυχαίος» θάνατος.

Σε 10 λεπτά εκατοντάδες μέλη του ΠΑΣΟΚ από το Μπραχάμι, την Ηλιούπολη, την Δάφνη.

Ύστερα εκεί έγινε η Πλατεία «Αλέκου Παναγούλη» και κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά γινόντουσαν τα «Παναγούλια».

Διοργανωτής ο Δήμος Αγίου Δημητρίου.

Παρούσα για χρόνια μια σιωπηλή κυρία ντυμένη στα μαύρα.

Μια σπουδαία μορφή.

Η Αθηνά Παναγούλη.

Η Μάνα.