ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ-ΤΕΧΕΡΑΝΗ

Χθες οι κάτοικοι της Τεχεράνης υπεράσπισαν τις Γέφυρες,τα εργοστάσια ενέργειας,τις μονάδες επεξεργασίας νερού της Πόλης.

Ανθρώπινες αλυσίδες χιλιάδων ανθρώπων,Νέων και Γερόντων,Γυναίκες και Άνδρες και Παιδιά.

Τραγούδαγαν, προσευχόντουσαν στον Θεό τους,τραγουδούσαν και έπαιζαν την μουσική τους.

Επέλεξαν τον έντιμο θάνατο.

Και ο διαταραγμένος τελικά δεν βομβάρδισε.

Είπε: «Νίκησα!»

Και σταμάτησε ηττημένος από αυτούς που αποφάσισαν να φυλάνε τις δικές τους «Θερμοπύλες».

 

ΝΟΣΤΑΛΓΟΣ ΤΟΥ Rock N Roll

 

1999 τελευταία πράξη του δράματος.

Η διάλυση της Σερβίας πιά και η δημιουργία του Κοσόβου.

Το ΝΑΤΟ κύριο υπεύθυνο της καταστροφής της Γιουγκοσλαβίας αποφασίζει να βομβαρδίσει τις Γέφυρες στο Βελιγράδι.

Η Branko Bridge!

Η μεγαλύτερη Γέφυρα στον Σάβα ποταμό που συνδέει την Παλαιά Πόλη με το Νέο Βελιγράδι.

Η Γέφυρα στην μνήμη του Ποιητή Μπράνκο Ραντιτσεβιτς που είναι η κύρια οδός που ενοποιεί την πόλη του Βελιγραδίου.

Χιλιάδες Νέοι και Νέες του Βελιγραδίου στην Γέφυρα.

Χόρευαν και τραγουδούσαν.

Κυρίαρχο τότε το Ροκ -εν-Ρολ.

Έτσι έμεινε στην Ιστορία η Γέφυρα Μπράνκο.

Η Γέφυρα του Ροκ-εν-Ρολ!

Το αδίστακτο ΝΑΤΟ αποφάσισε να βομβαρδίσει αλλά υπήρξε η νεολαία της «Γέφυρας του Ροκ-εν-Ρολ»που υποχρέωσε την Γαλλία να ασκήσει βέτο στο ΝΑΤΟ.

Το Βελιγράδι του 1999 είναι η Τεχεράνη του 2026.

Διαφορετικοί άνθρωποι τότε και τώρα αλλά και ίδιοι, που υπεράσπισαν την Πατρίδα τους με γυμνά χέρια.

 

«Όταν σκέφτηκα πως θα πέθαινα»

 

Από μια σύμπτωση της Ιστορίας ο Λυρικός Ποιητής Μπράνκο Ραντίτσεβιτς,στο όνομα του οποίου αφιερώθηκε η Γέφυρα του Ροκ-εν-Ρολ,πέθανε στα 29 του χρόνια.

Αν ζούσε στην εποχή μας θα βρισκόταν στην Γέφυρα του Βελιγραδίου το 1999.

Πριν πεθάνει έγραψε ένα συγκλονιστικό «αποχαιρετιστήριο της ζωής του»Ποίημα.

«Όταν σκέφτηκα πως πεθαίνω».

Αποχαιρετισμός της ζωής του.

Έτσι ένοιωσαν οι Νέοι και οι Νέες ,οι άνθρωποι στην Τεχεράνη και το Βελιγράδι.

«Ήξεραν  και σκέφτηκαν πως θα πέθαιναν »αλλά επέλεξαν τον έντιμο Θάνατο.

 

«Αύριο το Πάσχα του Θεού»

Χρόνια πολλά σε όλους.

Χρόνια πολλά σε όλες.

Θέλουμε την Ειρήνη και αυτήν ζητάμε αλλά…

 

«Μακρυά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο.

Αύριο! Αύριο! Αύριο!

Το Πάσχα του Θεού!»

                           Οδυσσέας Ελύτης.