Υπάρχει η αλαζονεία η οποία
γενικά αποδοκιμάζεται.
Τον αλαζόνα τον άνθρωπο η
κοινωνία τον τιμωρεί.
Νομίζουν πως θα είναι αιώνιοι
και πως έχουν «δέσει τον γάιδαρο τους».
Και εγώ αν με ρώταγες πριν
ένα Μήνα θα σου έλεγα πως «μπα στο Αργοστόλι ο Μιχαλάτος δεν κινδυνεύει».
Αλλά ο άνθρωπος βάζει
απέναντι του κάθε μέρα και κάποιον άλλο.
Εκεί που έλεγα πως δεν έχουν
άκρες και μέσες ο Γιάννης ο Λυκούδης ή ο Κανάλες στα Χωριά, τώρα βλέπω να
«ξεθαλαμώνουν» κάποιοι που δεν τους περίμενα.
Αρκετοί!
Υπάρχουν και άλλοι, πολλοί
,που λένε:
«μωρέ θα ψηφίσω όποιον δω πως
μπορεί να τους κερδίσει. Αρκετά πιά με αυτήν την αλαζονεία. Αυτό το ψέμα».
Από την άλλη μεριά είναι και
οι «λαντζέρηδες» του Θεόφιλου που γυρνάνε στα καφενεία και άλλο δεν λένε:
«έλα μωρέ τον ξέρουμε τον
Κανάλε και ο άλλος ο Γιάννης ο Λυκούδης που δεν μιλάει σε άνθρωπο».
Προφανώς εννοούν σε αντίθεση με τον Θεόφιλο που «δεν
τον ξέρουμε και που είναι χείμαρρος ομιλίας».
Αλλά…
«ποτέ μην λες ποτέ»
Το 1986 ήταν οι εκλογές στο
Αργοστόλι.
Υποψήφιος ο Αλέκος Καλαφάτης
που ήταν ήδη Δήμαρχος.
Τώρα πως έγινε και ο Αλέκος
«ήταν αποστάτης» είναι μια άλλη Ιστορία που έχει να κάνει με το γνωστό και
λεγόμενο:
«άβυσσος η ψυχή του
Ανθρώπου».
Γιατί μέσα σε αυτήν την
«άβυσσο» το ΠΑΣΟΚ κατέβασε τον μακαρίτη Σοφοκλή Μαντά, το «ΠΑΣΟΚ ORIGINAL» με την υποστήριξη τότε του Αντώνη του Τρίτση κύρια.
Από την άλλη ο Αλέκος με το
«παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ».
Έβγαινε ανάμεσα και ο Θύμιος
ο Δημουλάς με δικό του συνδυασμό προς τα Αριστερά.
Έτσι ψάξαμε να δούμε ποιος
από την Νέα Δημοκρατία της εποχής μπορούσε να κατέβει «ανώδυνα». Με την
προοπτική να κόψει τον Μαντά αλλά και με την σιγουριά πως θα χάσει.
Ο Μιχάλης ο Βαγγελάτος!
Άνθρωπος μεγάλου ήθους, άριστος επαγγελματίας αλλά πιστεύαμε πως πολιτικά «ήταν του χεριού μας».
Και αρχίσαμε «περιφερειακά
και άδολα».
«Μιχάλη μου κατέβα και ο
κόσμος εσένα θέλει και όλοι μαζί σου»
Και άντε δόστου πείστηκε ο
Μιχάλης και κατέβηκε.
«Ωραία η δουλειά είναι
τελειωμένη» σκεφτήκαμε.
Ελαβον:
«Βαγγελάτος 1500 ψήφους»
«Αλέκος 1250»
«Μαντάς 900»
«Δημουλάς 500»
Και στον δεύτερο γύρω ο
Μιχάλης ο Βαγγελάτος που «ήταν του χεριού μας» μας καθάρισε σαν τα ραπάνια.
Με 200 ψήφους διαφορά βγήκε
Δήμαρχος και ήταν καλός Δήμαρχος, όπως ακριβώς και άνθρωπος.
Για αυτό το θυμίζω.
Ποτέ μη λες ποτέ.
Ασφαλώς και μπορούν να βγουν
Δήμαρχοι και ο Διονύσης ο Λυκούδης και ο Γιάννης ο Λυκούδης, ιδίως αν η σημερινή
Δημοτική αρχή είναι αυτή που είναι και συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται.
Ασφαλώς και μπορούν να βγουν
Δήμαρχοι ιδίως αν επιλέξουν να περπατήσουν μαζί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.