ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: «ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΠΟΡΟ ΜΕΣΑ»



Τώρα τελευταία το έχουν κόψει βέβαια το βιολί.

Αναφέρομαι στα καθημερινά, διαδοχικά δημοσιεύματα των λίγων Μέσων Ενημέρωσης της Κεφαλονιάς που δίναν τον αγώνα τους για την προβολή της Ζακύνθου!


«Ωρε βούλιαξε στον κόσμο η Ζάκυνθος, 427 πτήσεις, η μισή Αγγλία πάει στον Λαγανά και η άλλη μισή στο Ναυάγιο, πέφτει μπουνίδι για μια θέση στο αεροπλάνο ενώ στην Κεφαλονιά;

Άσχετοι, τεμπέληδες, που να χαθείτε να χάνεστε…».


Χθες «κάνανε τον λογαριασμό»

Από την Εφημερίδα «Ημέρα» της Ζακύνθου:

«Από 60.000 αφίξεις τον Μάιο 2019 από την Μεγάλη Βρετανία εφέτος είχαμε 400 (τετρακόσια) άτομα.»


Έτσι έχουν τα πράγματα.

Όλοι ζούμε «σε ένα παπόρο μέσα»

Τι ίδιο «παπόρο».

Η μαζί θα φτάσουμε ή μαζί θα ναυαγήσουμε και εμείς και η Ζάκυνθος.

SAMAN ABBAS


Αποκαλύφθηκε ότι μια νεαρή σπουδάστρια Πακιστανικής καταγωγής δολοφονήθηκε, μάλλον με στραγγαλισμό από τον Θείο της και αδελφό του Πατέρα της.

Αιτία ήταν η άρνηση της να παντρευτεί τον Ξάδελφο της.


Η Σαμάν ήταν εξαιρετική σπουδάστρια με λαμπρές επιδόσεις και είχε αποφασίσει να συνδέσει την ζωή της με έναν άλλο ομοεθνή της.

Στην δολοφονία της μετείχαν και άλλα μέλη της οικογένειας της.


Το έγκλημα το αποκάλυψε ο αδελφός της ηλικίας 15 χρόνων.

Η οικογένεια της Σαμάν διέφυγε στο Πακιστάν μετά το έγκλημα.


Αυτό το τρομακτικό έγκλημα έγινε στην καρδιά της Ευρώπης, στην Ιταλία και ήδη έχει κινηθεί η διερεύνηση της δολοφονίας.

Η θέση της Γυναίκας. Η θέση της νέας γυναίκας.


Το δικαίωμα της στην Ελευθερία, στον έρωτα, στην Ζωή, δεν υπάρχει σε έναν θρησκευτικό κύκλο, στον Μουσουλμανικό κόσμο όπου ο Πατέρας, ο Θείος και ο αδελφός αποφασίζουν

Για ζωή και για θάνατο.

Σε όλες τις «Saman» του κόσμου και στις καλύτερες μέρες που θάρθουν όταν νικηθεί ο θρησκευτικός συντηρητισμός και φανατισμός.

«ΑΝΕΒΑΙΝΩ ΣΤΗΝ ΣΥΚΙΑ…»


Με αφορμή τον παραδοσιακό συκοφάντη της Κεφαλονιάς να το γράψω:

Στην Αρχαία Αθήνα τρελαινόντουσαν για τα σύκα.

Τίποτα σημαντικότερο από τα σύκα.

Η Αθηναϊκή Δημοκρατία, η Ακρόπολη και όλα τα άλλα ήταν δεύτερα.

Πρώτα από όλα τα σύκα.


Είχαν λοιπόν ειδικούς «συκολόγους» τους συκοσκόπους οι οποίοι είχαν καθήκον να παρακολουθούν την ωρίμανση των σύκων και αναλόγως να δίνουν το σύνθημα να ορμήσει ο Λαός να τα ξεπατώσει.

Οι συκοσκόποι όμως εξελίχθησαν σε πληγή.

Λόγω φθόνου ή κακίας αποκάλυπταν στους αρχόντους της Πόλης ποιoς στην ζούλα έφαγε σύκα ή τα εξήγαγε έξω από την Πόλη ή τα πούλησε.


Έτσι από «συκοσκόποι» γίνανε «συκο-φάντες» δηλαδή: φανέρωναν τους συκοκλέφτες.

Με τον τρόπο αυτό κατηγορούσαν όσους δεν γούσταραν ή όσους ζήλευαν οι οποίοι έπεφταν θύματα των συκοφαντών και της συκοφαντίας.

Οι συκοφάντες έκαναν θραύση και έφαγαν κόσμο και κοσμάκη διότι οι Αθηναίοι είναι αλήθεια πάνω από την Δημοκρατία, την Δικαιοσύνη και την Αλήθεια έβαζαν τα σύκα.


Δεν πάει να λέγανε οι συκοφαντημένοι πως είναι αθώοι της συκοφαγίας.

Εξάλλου ως γνωστόν όπως λέει μια Αγγλική παροιμία:

«η συκοφαντία έχει κάνει τον γύρο του κόσμου μέχρι η αλήθεια να σηκωθεί από το κρεβάτι της και βάλει τα παπούτσια της».


Τέλος πάντων: εγώ φωνάζω κατά του συκοφάντη αλλά ο «Λαός» δεν με ακούει. Αντί να απομονώσουν τον συκοφάντη σου λένε: «δεν μπορεί κάτι συκαλάκια θα έφαγες».


Να το πω και με το γνωστό τραγουδάκι.

«Ανεβαίνω στην συκιά

Και πατώ στην καρυδιά.

Πίνω το γλυκό κρασί

Με την κούπα την χρυσή

Και φωνάζω κούι-κούι

Και κανείς δεν με ακούει»


Αυτά περί του συκοφάντη.

Και ας φωνάζω «κούι-κούι»…

«ΘΑ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΑ»



Διαβάζω για τις διαγραφές μελών του Σωματείου του Νοσοκομείου.

«Έβλαψαν το Σωματείο…».


Δεν γνωρίζω τους διαγραμμένους.

Γνωρίζω τους διαγράψαντες και τους εκτιμώ.


Ριζοσπάστης 31-Μαίου-1945:

«Αν κάποιος μέσα από τις γραμμές μας…αντιδρά ακόμα,εμείς θα τον χτυπήσουμε ανοιχτά και θα τον διώξουμε»

Έτσι διέγραψαν τον Άρη γιατί δεν συμμορφώθηκε στην συμφωνία της Βάρκιζας.

Λίγες μέρες μετά  ήταν το τέλος.


Όχι πια στις διαγραφές.

Όχι άλλες διαγραφές.

Ας δοθούν αμοιβαία εξηγήσεις αλλά οι διαγραφές δεν είναι ανεκτές στην εποχή μας και κύρια στην σκέψη μας.

ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ



Ίσως να είμαι συντηρητικός, ίσως να βρίσκομαι πίσω από την εποχή μας.

Η Συνέντευξη του κ.Νίκου Καρανίκα και η προσέγγιση του στην κοκαΐνη και την ηρωίνη:

«για να αποκτήσω άποψη και να δω για τι πρόκειται» με τρομάζει.


Δεν πρόκειται για μια δήλωση ενός τυχαίου ανθρώπου που ασφαλώς μπορεί να διαχειριστεί την ζωή του όπως θέλει.

Πρόκειται για μια δήλωση του διατελέσαντος Συμβούλου Στρατηγικού Σχεδιασμού του Πρωθυπουργού της χώρας.


Και εντάξει έπραξε όπως έκρινε.

Δεν θα έπρεπε όμως να προτρέψει τους ακροατές τους να αποφύγουν την ίδια διαδρομή; Να τους πει ότι δεν αξίζει τον κόπο;

Να τους ζητήσει να μην το πράξουν;

Έπρεπε να το πει αλλά δεν το είπε.

Αυτό με τρομάζει περισσότερο.

ΛΑΘΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

 


Αναζητάμε τους αρνητές του εμβολιασμού.

Προσεγγίζουμε τα ποσοστά των εμβολιασμένων στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη.


Νομίζω πως κάνουμε λάθος ανάγνωση.


Η απογραφή το 2011 έγινε με σημείο και ημέρα αναφοράς την 9η Μαΐου του 2011. Περίοδος τουρισμού.

Στην Σκάλα για παράδειγμα απογράψαμε «πραγματικό» πληθυσμό 1990 άτομα και μόνιμο πληθυσμό 923 άτομα.


Και οι δύο αριθμοί είναι λάθος.

Απογράψαμε τουρίστες, εργαζομένους εποχικά κ.λπ.


Οι μόνιμοι κάτοικοι δεν είναι περισσότεροι από 500-600.

Στο Ρατζακλί απογράψαμε 118 άτομα στον Κατελειό 209.


Πάμε καλά στον εμβολιασμό. Μπορούμε να πάμε καλύτερα αλλά η αναφορά γίνεται φοβάμαι σε λάθος πεδίο.

Ζητάμε και προσδοκούμε να εμβολιαστούν ανθρώποι που δεν υπάρχουν.

Ο ΒΛΟΓΙΟΚΟΜΜΕΝΟΣ



Ο  «φτυστερούλης» είχε νέα παράκρουση.

Έγραψε:

«ο βλογιοκομμένος …».


Αναφέρεται σε εμένα, αυτός ανώνυμα, για εμένα επώνυμα.

Αναφέρεται στην δερματική ιδιαιτερότητα που έχω από τότε που ήμουνα μαθητής του Δημοτικού και θα έχω πάντα.


Επειδή βρισκόμαστε στην εποχή και στην ανάγκη των εμβολίων το γράφω:

Η «ευλογιά» ήταν μια αρχαία «πληγή».

Την νίκησε η ανθρωπότητα μόλις το 1980 με τον εμβολιασμό.

Πρώτα χάθηκαν εκατομμύρια ανθρώπων.

Απομεινάρι το «σημάδεμα» του δέρματος, κύρια του προσώπου.


Όχι τα «ανεπαίσθητα» σημαδάκια που έχω δεν οφείλονται στην ευλογιά.

Είναι αναμνηστικό ενός μεγαλύτερου προβλήματος υγείας που είχα, μιας νικηφόρας  μάχης που έδωσα για να ζήσω, για την οποία είμαι περήφανος.


Εμβόλιο είναι η λύση.

Το αρνούνται όσοι δεν ξέρουν ή δεν το έζησαν.

Και τώρα είναι η ώρα των εμβολίων

Από την άλλη μεριά αυτά τα «σημαδάκια» με κατέστησαν ιδιαίτερα «δημοφιλή» εκεί που έπρεπε.

 

Υπενθυμίζω πως δεν είμαι και ο μόνος «βλογιοκομμένος»

Καταγράφω: Τζωρτζ Ουάσιγκτον, Αβραάμ Λίνκολν, Ιωσήφ Στάλιν, Εγώ


Και ιδίως Εγώ.



ΘΑ ΤΟΥ ΛΕΤΕ ΟΛΟΙ «ΝΑΙ»



Ο καημένος ο «φτυστερούλης» φαίνεται έχει βαρεθεί τόσα χρόνια αφισοκολλητής.


Δεν βρέθηκε ποτέ στην σοβαρή πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και έβλεπε τα τρένα να περνούν δίπλα του.

Ο Παναγής Καππάτος, Βουλευτής.

Ο Σταυρος Τραυλός, Αντιπεριφερειάρχης.

Ο Σωτήρης ο Κουρής, ο Καπετάνιος και τόσοι άλλοι.


Αυτός σταθερά αφισοκολλητής.


Που και που τον αμολάρανε να ρίξει κανένα «γαύγισμα» και μετά πάλι πινέλο και μουντί.


Τώρα ανακοίνωσε πως θα πάει για Δήμαρχος.

Δεν θα πάει, αλλά το είπε.

Ήδη κάνει «γκάλοπ»:

«Δεν σου κάνω για Δήμαρχος;» ρωτά όποιον συναντά.


Λοιπόν :

Να του λέτε όλοι «Ναι».

Μπας και την κάμει. Να κατέβη.

Να γίνει το μεγαλύτερο πανηγύρι στην Ιστορία αυτού του Νησιού.

ΑΝΑΧΩΡΩ ΓΙΑ ΛΗΞΟΥΡΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΙΘΑΚΗ



Δεν είχε τι βλακεία να γράψει και τραβάει στο ξεκούδουνο;

«ο βλογιοκομμένος καταπάτησε εκτάσεις στην Σάμη και τι λέει ο Καππάτος για όλα αυτά….»


Ο  φτυστερούλης ως γνωστόν είναι ο επίσημος διαφημιστής του Καππάτου.

Κάθε μέρα γράφει κάτι σε βάρος του που οι πολίτες όμως, παραδόξως το εκλαμβάνουν ως διαφήμιση του Παναγή.


Το ωραίο είναι ότι στην Κεφαλονιά δεν διατηρώ πλέον περιουσία.

Οι δραστηριότητες μου είναι πλέον στα Δωδεκάνησα και την Κρήτη.

Εκεί σέβονται τους επενδυτές και τις επενδύσεις.


Τέλος πάντων δεν θέλω να στεναχωρήσω τον φτυστερούλη.

Ναι είναι δημοσιογραφικός «γάτος». Μπορεί να μην έχω πάει ποτέ στην Σέλλα αλλά για τον φτυστερούλη αυτό δεν έχει σημασία.

Τελειώνω τις καταπατήσεις στην περιοχή Σάμης και αναχωρώ για Ληξούρι και από εκεί για Ιθάκη.

Δεν θα αφήσω τίποτα ακαταπάτητο.




Ο ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΜΠΕΚΑΣ



Διάβασα σε τοπικές σελίδες:

«ένα ερώτημα πλανάται πάνω από την Πόλη: ποιος έκοψε τον Βαγγέλη Κεκάτο;»

Είναι ερώτημα που φανερά απευθύνεται στον ΑΣΕΠ και στον Υπουργό Υγείας Κικίλια ή ακόμα και στον Πρωθυπουργό Κυριάκο.

Να  απαντηθεί.

Διαφορετικά ας τεθεί το αμείλικτο ερώτημα στο Αστυνόμο Μπέκα.

ΕΡΝΤΟΓΑΝΙΣΤΑΝ

 


Πριν ένα Μήνα η Τουρκία βαρούσε 60000 κρούσματα ανά ημέρα και είχε περισσότερα από 500.000 ενεργά κρούσματα .

Επειδή η οικονομία βούλιαξε άρχισαν το «ψαλίδι».

Κόβουνε γεωμετρικά 10% την ημέρα.

 

«Φτάσανε» στα 6000 κρούσματα καθημερινά και στις 80000 ενεργά κρούσματα.

Και ποιοι νεκροί;

Αρχίσαν να τους ανασταίνουνε.

Τα νεκροταφεία στην Κωνσταντινούπολη κοντεύουν να φτάσουν στην Προύσα αλλά ο Ερντογάν το βιολί του.

«Είμαστε covid free»

Ερντογανιστάν κανονικό.

Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΑΠ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ



Μας έκοψε τα ποδάρια αυτός ο «αχτένιστος» ο Μπόρις Τζόνσον.

Ο Γαμπρός απ το Λονδίνο.


Παντρεύτηκε μια σιτεμένη κοπελίτσα και, γράφουν,

«χρησιμοποίησε η νύφη νυφικό Ελληνικού οίκου μόδας…»

Ωραία, λέω, καλό μήνυμα, θα σεβαστεί την ελληνικότητα του νυφικού και θα τους αμολάρει τους Εγγλέζους.


Αμ δε.

«Καλύτερα να πίνετε μπύρες και να τρίβετε τις κοιλάρες σας στο Νησί» ανακοίνωσε ο Γαμπρός-Πρωθυπουργός.


Ήδη στην Κεφαλονιά οι σημαίες μεσίστιες.

Αλλά υπενθυμίζω:

«Στο τέλος ξυρίζουν τον Γαμπρό».




 

 

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

 


«Ωραίοι»:

Στο Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίστηκε η πρόσληψη Τεχνικού Συμβούλου για το Μουσείο Σκλάβου.

Ο Τεχνικός Σύμβουλος επιτρέπεται αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις επιβάλλεται από τον Νόμο.

Ειδικά σε εξειδικευμένα έργα όπως ένα Μουσείο.


Τραβάει μια ανακοίνωση η «ισχυρή Κεφαλονιά» διά του νέου ηγέτη της προφανώς.

«Σκάνδαλο-σκάνδαλο…»


Από κοντά και ο «ημερήσιος δημοσιογραφικός γρανίτης»

«τι σκάνδαλο; Σκανδαλάρα»


Βγαίνει ο Αντιδήμαρχος Ανακοινώσεων και Έργων Διονύσης Μινέτος να απαντήσει:

« Τεχνικό Σύμβουλο έχουν όλα τα μεγάλα και εξειδικευμένα έργα. Και στην αποχέτευση του Πόρου στην αξέχαστη περίοδο Παρίση Τεχνικό Σύμβουλο είχατε και καλά κάνατε και ο Νόμος λέει… και ειδικά βάσει της παραγράφου… και κατά την ορθή θεώρηση των πραγμάτων…»


Κάτι τέτοια νερόβραστα έγραψε ο Μινέτος αντί να γράψει καθαρά:

«Μωρέ είσαστε άσχετοι. Είσαστε τουρλουμπούκι».

Και μετά βέβαια να ασχοληθεί με την κατασκευή του Μουσείου.

Αρκετά με τον κάθε γραφικό.

ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ


 Ζηλεύω την Αστυπάλαια.

Χθες ο Πρωθυπουργός στο Νησί εξήγγειλε την ενεργειακή αυτονόμηση της Αστυπάλαιας με ήπιες μορφές ενέργειας.

«Οικολογικό ενεργειακό αποτύπωμα», είπαν.

Η Αστυπάλαια έχει περίπου 1300 κατοίκους και περί τα 35 χιλιόμετρα βασικού οδικού δικτύου.

Τα μισά από αυτά είναι Επαρχιακό δίκτυο και τα υπόλοιπα αγροτικοί δρόμοι.

Ηλεκτροκίνηση στην Αστυπάλαια αποφασίσανε.

Ηλεκτρικά οχήματα, νέο οδικό δίκτυο, σταθμοί φόρτισης, αξιοποίηση του ανέμου και του ήλιου.



Ο ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ



Αλλά στην Αστυπάλαια είχαν Δήμαρχο από το 1998 μέχρι το 2019 τον Πανορμίτη Κονταράτο.

Ο Πανορμίτης είχε όραμα.Ο διάδοχος του κινείται στον ίδιο δρόμο.

Οι άνθρωποι κήρυξαν την Αστυπάλαια μέχρι «no smoking» Νησί.

Απαγορέψανε το κάπνισμα.

Εδώ στην Κεφαλονιά βάζουμε τα αυτοκίνητα μας πάνω στα πεζοδρόμια και στις ράμπες.

Και μετά θέτουμε το αμείλικτο ερώτημα:

«Τι φταίει;»

 



ΗΡΘΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ


Το τραγούδαγα χαρωπά όταν ήμουν μικρότερος:

«ήρθε το Καλοκαιράκι αχ και να μουνα ψαράκι…»


Ήρθε όμως επιτέλους. 

Το νιώθεις, το βλέπεις.



Τι ωραία που τα Rent a car έχουν καταλάβει όλες τις θέσεις πάρκινγκ στο Αργοστόλι;

Τι όμορφα κάνουν σούζες στην Ριζοσπαστών οι μηχανές χωρίς εξάτμιση;

Και τι ωραία που ανεβαίνουν στην Πλατεία στην μια ρόδα;


Αμ και τα μαγαζιά πόσο όμορφα έχουν καταλάβει όλα τα πεζοδρόμια;



Και στην Σκάλα τα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα δεν έχουν αφήσει δρόμο για δρόμο. Στην σειρά το ένα δίπλα στο άλλο.

Δεν μπορείς όχι να παρκάρεις αλλά ούτε να βγεις από την πόρτα σου.

Συνεχίζουν όμως τον αγώνα τους οι αυτοκινητάδες «κατά του κυκλοφοριακού».



Στην Αγορά ο αγαπητός Σπύρος Σαμούρης παραμονεύει:

«είμαστε κοντά στην σύλληψη αυτουνού που κόβει τους κοκοφοίνικες» μας διαβεβαίωσε.

Γιατί πιστεύω πως είναι πιο πιθανό να παραδοθεί ο δράστης από μόνος του;



Είναι όλα τόσο ωραία:

Ήρθε το καλοκαιράκι.

30 ΜΑΙΟΥ 1994: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΟ DOBOJ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ

 


Σαν σήμερα πριν από 27 χρόνια.

Ξεκίνησε η αποστολή της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης με βοήθεια για την Πόλη Ντόμποι της Βοσνίας.

Μια τεράστια συγκέντρωση τροφίμων και φαρμάκων.

Η Μητρόπολη Κεφαλληνίας, η Νομαρχία και ο Δήμος Αργοστολίου πρωτοστατούν.


Σημειώνω τα μέλη της Επιτροπής που είχε συγκροτηθεί:

Ο Αλέκος Καλαφάτης

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Μεσολωράς, ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας, 

Η Ελένη Λυκούδη από το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών

Η κ.Ρενέ Λιναρδάτου από το Λύκειο Ελληνίδων

Η Υβόννη Μαρκαντωνάτου από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό

Ο Θοδωρής Γαλιατσάτος, ως Δημοτικός Σύμβουλος

Ο νυν Βουλευτής Παναγής Καππάτος επίσης ως Δημοτικός Σύμβουλος

Εγώ και ο Βασίλης Κωνσταντάτος.



Ο ΤΣΟΥΜΠΑΣ


Ψυχή της αποστολής ο φαρμακοποιός Βασίλης Κωνσταντάτος (Τσούμπας).

Ο Βασίλης διαχειρίστηκε τα χρήματα που του εμπιστεύτηκα από το κοινό Ταμείο με τρόπο μοναδικό.

Συνέταξε ένα απολογισμό με τρόπο λεπτομερή σε σημείο «ενόχλησης».

«γεύμα μεταφραστή στην Γραβιά… φωτοτυπία… διόδια… ψεκασμός για φυλλοξήρα…»

Στο τέλος έφερε πίσω 344.107 χιλιάδες δραχμές που πήγε και τα κατάθεσε στην Τράπεζα στον λογαριασμό.

Δεν είχε αποδείξεις ο Βασίλης για δαπάνη 10 Μάρκων και 1400 δραχμών, τα οποία μου τα παρέδωσε από την τσέπη του αφού θεωρούσε τον εαυτό του υπεύθυνο που δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει και για αυτά αποδείξεις.

Πάντα τέτοιος ήταν και είναι ο κουμπάρος μου ο Τσούμπας.



ΠΕΡΑΧΩΡΙ



Έτσι για την Ιστορία.

Η συγκέντρωση τροφίμων και φαρμάκων πήρε καθολικό χαρακτήρα.

Μόνο σε λάδι μαζέψαμε πάνω από 5 τόνους.

Σαν δείγμα της κοινοποίησης το Περαχώρι της Ιθάκης.

Πρόεδρος τότε ήταν ο Β. Σιμήρης.

Έστειλε 58 δέματα τροφίμων και προϊόντων. Συσκευασμένα όλα με τρόπο υποδειγματικό λες και ήταν να ταξιδέψουν  στο Φεγγάρι.

Νοικοκυραίοι οι άνθρωποι.

Από κάτω για την «ασφάλεια» των συναλλαγών υπογραφές:

«ο Πρόεδρος» και τρείς «μεταφορείς» .



ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ


Μια γερόντισσα, χήρα, μαυροφορεμένη.

Νομίζω ήταν από την Αγία Ειρήνη.

Περίμενε έξω από τα παλαιά Λουτρά όπου μαζεύαμε την βοήθεια.

Είχε έρθει με το ΚΤΕΛ και από εκεί διέσχισε ολόκληρο το Αργοστόλι κουβαλώντας έναν ντενεκέ λάδι.

Μου το είπε με ντροπή:

«Δεν έχω ματάκια μου περισσότερο».

Αυτοί οι ανθρώποι μαζέψανε την Βοήθεια στην Βοσνία.

Τέτοιοι άνθρωποι.

ΜΕΤΑΞΥ ΤΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΧΛΑΔΙΟΥ



Μαζευτήκαμε να φάμε κάτι μπαρμπούνια «του μαχαιριού».

Συγγενείς και φίλοι.

Δηλαδή βρεθήκαμε μεταξύ «τυρού και αχλαδιού».


Κάποιος λέει: «πάλι με τον Πασπάλη τα βάζει ο φτυστερούλης».


Διαβάζω:

«ο Πασπάλης που κοιμάται και ο τουρισμός που καταρρέει και ο Πασπάλης που δεν κάνει και ο Πασπάλης που είναι ανίκανος και ο Πασπάλης που θα τον διώξουν και ο Πασπάλης που είναι καράφλας και ο Πασπάλης που δεν είναι αρκετά ψηλός και ο Πασπάλης που δεν είναι αρκετά κοντός….»


Στο τέλος βέβαια δεν κρατήθηκε ο φτυστερούλης:

«ο Πασπάλης που είναι συγγενής του απατεώνα, του κλέφτη, του άθλιου, του κτήνους, του παλιάνθρωπου….»

Εννοούσε εμένα ο φτυστερούλης που πάει για Δήμαρχος.

Έχει απωθημένα μαζί μου και ξεσπάει στον Πασπάλη.


Αλλά και ο Πασπάλης πραγματικό  μουλάρι.

Έσκασε από την στενοχώρια του.

Πέραν από την γενική πλάκα που έγινε με τον φτυστερούλη, έφαγε και ένα κουβά μπαρμπούνια.

Η ΦΤΩΧΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΓΚΡΙΝΙΑ



Το γνωμικό είναι γνωστό και σωστό:

«η φτώχια φέρνει γκρίνια»


Διαβάζω: «δεν μου αλλάξανε τις λάμπες στο χωράφι μου»

«η θάλασσα έβγαλε ξύλα στον Πόρο»

«ακυρώθηκαν πτήσεις και ο Αντιδήμαρχος Τουρισμού έπρεπε να πάει στην Αγγλία και να τους φέρει τους Εγγλέζους με τον βούρδουλα».


Η φτώχια φέρνει γκρίνια.

Βέβαια οι «γκρινιάρηδες» κινδυνεύουν να εκτεθούν και τελικά να γελοιοποιηθούν.

Χρειάζεται μέτρο και υπομονή και σύνεση.


ΣΚΑΛΑ: «Κάτω τα χέρια από τα Eryngium maritimum»

 


Παρακολουθώ για πολλοστή φορά την «αναμέτρηση» των εκμεταλλευτών  ομπρελών της παραλίας της Σκάλας:

«δεν μας καθάρισαν καλά τα αγκάθια» ή «δεν μας καθάρισαν πρώτα τα δικά μας αγκάθια».


Αναφέρονται στα αγκαθάκια της παραλίας της Σκάλας.

Τα  Eryngium Maritimum.


Πρόκειται για τα ενδημούντα παντού στην Μεσόγειο, πολυετή αγκαθάκια που βγάζουν κύρια ένα καταπληκτικό μπλε-μωβ ή ασημοπράσινο λουλουδάκι.

Αυτό το «αγκαθάκι» κάνει ρίζα μέχρι ένα μέτρο και προστατεύει την παραλία από την διάβρωση.

Ας σταματήσει αυτός ο «καθαρισμός».

Δεν είναι σκουπίδι το αγκάθι.

Μαζί βέβαια με το καθάρισμα των «αγκαθιών» ξηλώνονται  και τα πανέμορφα κρινάκια της παραλίας.

Ένας διάδρομος πρόσβασης αρκεί.

Ας σταματήσει αυτή η καταστροφή για την οποία όλοι, και εγώ, φέρουμε ευθύνη.

Είναι θετικό που εφέτος για πρώτη φορά κυριάρχησε η λογική του μέτρου και ο καθαρισμός δεν υπερέβη την ζώνη της παραθαλάσσιας χλωρίδας.


ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ;



Ο Δήμαρχος Αργοστολίου και Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Θεόφιλος έβγαλε νέα ανακοίνωση:

«μας πετσοκόψανε πάλι τους κοκοφοίνικες πίσω από την Αγορά, αλλά θα κάνω μήνυση….»

Τι δεν καταλαβαίνεις Δήμαρχε;


Πριν από δύο μήνες, όταν έκοψε ο δράστης για πρώτη φορά τους κοκοφοίνικες σου έγραψα:

«βρισκόμαστε σε πόλεμο με αυτούς που δεν γουστάρουν».


Σου έγραψα:

«θα τους ξανακόψει μόλις τους ξαναβάλεις».


Τώρα σου ξαναγράφω:

«θα τους κόψει για Τρίτη φορά μόλις τους ξαναφυτέψεις για Τρίτη φορά».


Σε έχει «μετρήσει» ο δράστης. Οσο δεν τους ξηλώνεις τους καταληψίες πίσω από την Αγορά, αυτοί θα κόβουν.

Δεν σε φοβούνται, ούτε σε παίρνουν υπ όψιν.

Πιο πολύ σε θεωρούν τώρα  «τσιλιαδόρο».


Σαν Δήμαρχο θα σε σεβαστούν μόνο και όταν «καθαρίσεις τον Ναό από τους εμπόρους».

Μόλις τους διώξεις πίσω από την Αγορά.

Τότε θα φυτέψεις και δεν θα ξανακόψουν. 

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ - (Με αφορμή ένα γράμμα του Βασίλη Κεκάτου)


Με συγκίνηση διάβασα «το γράμμα» του Σκηνοθέτη Βασίλη Κεκάτου.

Μια «μπαλάντα των αισθήσεων» με αφορμή τα δύο χρόνια από τότε που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα.

Ένα «γράμμα» στον Πατέρα του και συνάμα

Ένα «γράμμα» για τον Πατέρα του.



Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΝΝΕΣ



Πως έφτασε ένα παιδί από την Κεφαλονιά στις Κάννες;

Είναι μεγάλη η απόσταση.

Στην πραγματικότητα είναι: «Η απόσταση ανάμεσα στον Ουρανό και εμάς».


Άμα όμως θέλεις ξεκινάς το ταξίδι:

Βαδίζεις, σκέπτεσαι, ονειρεύεσαι, προχωράς.

Κάποτε φτάνεις.


Και μετά, ταξιδεύεις ξανά.

Γιατί η τέχνη είναι ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ



ΣΤΟΥΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ



Θηράμωνα: Μετά τον πόλεμο, μετά τους σεισμούς. Κάτοικοι 50-60, κύρια αγρότες και μικροκτηνοτρόφοι, βασανισμένοι από τον πόλεμο και τον εμφύλιο, ανέστιοι από τον καταστροφικό σεισμό.

Ένα γελάδι, δυό γίδες, ένα αμπέλι, λίγες ελιές.



ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΧΙΤΛΕΡ



Το 1962 ανεβαίνει στους Αθηναϊκούς κινηματογράφους η ταινία «ψηλά τα χέρια Χίτλερ»

Ένα αντιπολεμικό και βαθύτατα αντιναζιστικό έργο σε σκηνοθεσία  του Ροβήρου Μανθούλη. Ο Θανάσης Βέγγος και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Το 1963 η ταινία αυτή αναδείχτηκε σαν η καλύτερη Ελληνική Ταινία από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου αλλά και ως η Ταινία με το καλύτερο σενάριο.



«ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ»



Το «ψηλά τα χέρια Χίτλερ» είναι μια συμπαραγωγή του Νίκου Μήλα.

Σε φωτογραφία του ίδιου σπουδαίου φωτογράφου Νίκου Μήλα.

Σενάριο: ο σεναριογράφος-ηθοποιός Διονύσης Μήλας, αδελφός του Νίκου.

Δυό αδέλφια από τα Θηράμωνα, από τον Ελειό, από την Κεφαλονιά, που έκαναν «το ταξίδι».

Δυό αγροτόπαιδα που διήνυσαν «την απόσταση μέχρι τον δικό τους ουρανό».

Διονύσης Μήλας: τιμημένος το 1963  για το καλύτερο σενάριο Ελληνικής Ταινίας, αλλά μετά τον θάνατο του.

Είχε φύγει από την ζωή το 1957, έξι χρόνια πριν.

Το γράφω τώρα για τον Βασίλη και για όσους «πλανήτες» Κεφαλονίτες έχουν αποφασίσει να «ταξιδεύουν».