ΕΝΑ ΑΝΟΙΚΤΟ «ΘΕΑΤΡΟ»ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ.

Αν «Θέατρο» είναι ο χώρος της θέασης.

Ένας τόπος όπου μπορούμε να δούμε μια μουσική εκδήλωση, μια συναυλία, ένα θεατρικό έργο, μια προβολή.

Ο Χώρος αυτός μέχρι σήμερα είναι το Στάδιο Αργοστολίου.

Εκεί οι Καλοκαιριάτικες εξορμήσεις καλλιτεχνών του Ελληνικού Κέντρου που έρχονται να εισπράξουν τα δέοντα τους από ντόπιους και επισκέπτες της Κεφαλονιάς.

Το Γήπεδο.

Έτσι το καταστρέψαμε τόσες φορές.

Έτσι ισοπεδώσαμε αγωνιστικό χώρο και στίβο.

Φορτηγά, νταλίκες, γερανοί φορτοεκφόρτωσης.

Και μετά αναζητάμε ξανά την νέα πίστωση για την ανακατασκευή του Σταδίου και απορούμε τι δεν μας πήγε καλά.

Αλλά πιστεύω πως πιά υπάρχει μια άλλη λύση που αναδεικνύει την Πόλη.

Η Πλατεία Ρωμάνου.

Η Πλατεία της Αγροτικής Τράπεζας.

Την έγραψα και την είδα σαν την «Πιάτσα Ναβόνα» του Αργοστολιού.

Με εμβαδό λίγο μικρότερο από ένα στρέμμα.

Εκεί χορωδιακά φεστιβάλ .Εκεί μουσικές συναυλίες .Εκεί θεατρικές παραστάσεις. Εκεί καλλιτεχνικές εκθέσεις. Εκεί κινηματογραφικές προβολές.

Ακόμα και μεγαλύτερες μουσικές συναυλίες μπορούν να γίνουν εκεί.

Σκεφτείτε μια μουσική σκηνή επί της Σιτεμπόρων που θα «βλέπει» την Πλατεία Ρωμάνου αλλά και την Σιτεμπόρων προς την Κεφάλου αλλά και την Ανδρέα Μεταξά.

Μια Συναυλία με χιλιάδες ακροατές και οδούς διαφυγής και ασφάλειας.

Μέσα στην Πόλη.

Αξίζει να το δοκιμάσουμε.

Έτσι θα σώσουμε το Στάδιο. Θα αναδείξουμε την Πόλη. Θα μειώσουμε τις μετακινήσεις. Θα γίνουμε μια Πόλη του Πολιτισμού. Θα αποκτήσουμε έναν Τόπο-Σήμα.

Αν αφαιρέσουμε τις φωτεινές δυσφημιστικές πινακίδες από την Πλατεία,α ν φωτίσουμε κατάλληλα τα Μνημεία της Πλατείας και το Κτήριο της Αγροτικής Τράπεζας σαν εμβληματικό οικοδόμημα του Χώρου θα βρεθούμε σε έναν Χώρο που θα αξίζει να ζούμε και να δούμε.

Στην Πλατεία «Θέατρο» του Αργοστολιού.