ΒΟΔΙ !

 

Με ψευδώνυμο γρυλίζει ο γνωστός σε μένα και όσους πρέπει, λαθρόβιος αρουραίος, όλων των καταστάσεων του Δήμου.

Ο «Ταμίας»

Όπως έχω ήδη γράψει δεν ομιλώ σε αγνώστους.

Έξ άλλου μπορεί να είμαι ένας «Όνος» αλλά δεν μπορώ να απαντώ σε ένα βόδι.

 

 ΟΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ

Όταν άναψε το τουφέκι το 1821, τότε με την Επανάσταση, από την πρώτη μέρα φανήκαν οι Μισθοφόροι.

Πριν τα Δερβενάκια και τα Δολιανά ,πριν το Βαλτέτσι, για να πάρουν μέρος στην Εξέγερση ζητούσαν πολλοί τον «λουφέ» τους.

Κυρίως οι Σουλιώτες αλλά και οι Αρβανίτες, οι «Αληπασαλήδες» που είχαν μάθει να πλερώνονται από τον Αλή Πασά για να πάρουν τα όπλα.

Και μετά πως θα μοιραστούν τα λάφυρα.

Ζήτημα συμφωνίας εκ των προτέρων η λαφυραγώγηση.

Αυτοί οι Μισθοφόροι ήταν η πληγή της Πατρίδας.

Όργανα των Κοτσαμπάσηδων και των «Πολιτικών» στον εμφύλιο κατά των Καπεταναίων.

Έχυσαν πολύ αίμα αυτοί οι Μισθοφόροι.

Όχι το αίμα τους αλλά το αίμα αυτών που πολέμησαν για την Απελευθέρωση.

Και άλλαζαν αφεντικά ανάλογα με το ποιος ήταν πρόθυμος να πληρώσει τους «λουφέδες».

Άλλοτε με τον Μαυροκορδάτο, άλλοτε με τους ίδιους τους Τούρκους γιατί οι Μισθοφόροι δεν είχαν Πατρίδα.

Ήταν απλά οπαδοί του «λουφέ».

Και όταν αυτή η έρμη Ελλάδα απελευθερώθηκε αυτοί οι Μισθοφόροι σπεύσανε για την νέα «λαφυραγώγηση»

Άλλος να γίνει Φρούραρχος, άλλος Στρατηγός και Αρχιστράτηγος και όλοι πάντα στον «λουφέ» στο Εθνικό Ταμείο όταν οι Αγωνιστές πεθαίνανε στην ψάθα.

Σήμερα ξανά και πάντα οι «Μισθοφόροι».

Στην απλή μικρή ζωή μας.

«Βάλεμε Πρόεδρο στα Λιμάνια ή στα Νερά, βάλε με διευθυντή, βάλε με στο Ταμείο αλλιώς θα αλλάξω αφέντη και πάω δίπλα στον άλλο που θα μου δώσει τον λουφέ»

Και οι νέοι Μαυροκορδάτοι ενδίδουν.

Τους κάνουν «Φρούραρχους», Πρόεδρους ,Ταμίες .

Γονατίζουν μπροστά στις απατήσεις των Μισθοφόρων.

Αυτή είναι σήμερα η Πατρίδα μας.

Ο Τόπος μας.

Κυβερνούν οι Μισθοφόροι.

Αυτοί κατέστρεψαν και θα καταστρέφουν πάντοτε τον Τόπο.

200 Χρόνια οι ίδιοι Μισθοφόροι ,χωρίς ιδεολογία, χωρίς αρχές.

Αυτοί που ζούνε μόνο για τον «Λουφέ»

Μόνο με τον «Λουφέ».